Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/4238 K.2025/5212

İlk derece mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, katılan vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Antalya 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.11.2021 tarih, 2020/653 Esas, 2021/1544 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereğince beraatine karar verilmiştir.

2. Kararın katılan vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesince duruşma açılmasına karar verilerek 13.10.2022 tarih, 2022/274 Esas, 2022/1972 Karar sayılı kararı ile beraat hükmü kaldırılarak sanığın, 2863 sayılı Kanun'un 70, 75, 5237 sayılı Kanun'un 62/1, 52/2, 51/1-3-7-8. Maddeleri gereğince 10 ay hapis ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 2023/11608 nolu, 27.04.2023 tarihli esastan ret görüşlü tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; erteleme kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna ve diğer temyiz sebeplerine ilişkindir.

Sanık müdafinin temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın dava konusu eserin tarihi ... olduğunu bilmediğine, bu nedenle kastının olmadığına, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, aksi durumda hata hükümlerinden yararlanması ve ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Bölge Adliye Mahkemesince, 20/07/2020 tarihinde KOM Şube Müdürlüğünce yapılan çalışmalar sırasında, sanık ...'in sahibinden.com isimli internet sitesi üzerinden bir adet sikkeyi satmak için ilan verdiği, bunun üzerine alınan arama kararı ile sanığın adresinde yapılan aramada iki adet 2863 sayılı Yasa kapsamında olmayan tablonun bulunduğu, buna bağlı olarak sanığın soruşturma aşamasında kolluk görevlilerince alınan ifadesi öncesinde ise koleksiyon için elinde tuttuğunu söyleyerek kolluğa teslim ettiği eşyalardan bir adet sikkenin ise 2863 sayılı Yasa kapsamında Roma Dönemine ait kültür ve tabiat varlığı olduğunun tespit edilmesi olayında;

sanığın uzun süredir biriktirdiği para koleksiyonunun olduğu şeklindeki savunması ile sanığın ilana koyduğu eşyanın sanıktan ele geçen kültür varlığı niteliğindeki sikkeden farklı olduğunun dosyadaki fotoğraflardan anlaşılmış olması karşısında; sanığın ticari maksatla hareket ettiğine dair yeterli delil bulunmadığı,

ancak, sanığın kendisinin herhangi bir yerden bulmadığını, bir başkasından aldığını savunduğu 1 adet 2863 sayılı kanun kapsamındaki sikkeyi bulundurması fiilinin 2863 sayılı Kanunun 70/1 maddesinde düzenlenen 2863 sayılı Kanunun 24. maddesine aykırı olarak taşınır kültür varlığı bulundurmak suçunu oluşturduğu anlaşıldığından ilk derece mahkemesince verilen beraat kararı kaldırılarak sanığın 2863 sayılı Yasanın 70/1 maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanun'a uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,