Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/4266 K.2023/5072

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Köyceğiz Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.01.2019 tarihli ve 2018/445 Esas, 2019/32 Karar sayılı kararı ile; suça sürüklenen çocuk hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası delaletiyle ikinci fıkrası, 31 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 16 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu kararın 26.04.2019 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

2.Köyceğiz Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.04.2022 tarihli ve 2021/1048 Esas, 2022/300 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk tabi tutulduğu denetim süresi içinde 25.08.2020 tarihinde, yeni bir kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onbirinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasına karar verilerek, suça sürüklenen çocuk hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası delaletiyle ikinci fıkrası, 31 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi ve 50 nci maddesi uyarınca 320 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 30.04.2023 tarihli 2023/27637 sayılı zamanaşımı nedeni ile düşme görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz sebepleri özetle; suçun unsurlarının oluşmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

5237 sayılı Kanun'un Dava zamanaşımı başlıklı 66 ncı maddesinin inceleme konusu ile ilgili birinci fıkrasının (e) bendine göre;

"(1) Kanunda başka türlü yazılmış olan haller dışında kamu davası; (e) Beş yıldan fazla olmamak üzere hapis veya adlî para cezasını gerektiren suçlarda sekiz yıl, Geçmesiyle düşer."

5237 sayılı Kanun'un Dava zamanaşımı süresinin durması veya kesilmesi başlıklı 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası; "Kesilme halinde, zamanaşımı süresi ilgili suça ilişkin olarak Kanunda belirlenen sürenin en fazla yarısına kadar uzar." şeklinde düzenlemeyi haizdir.

Suça sürüklenen çocuğa isnat edilen eylem 5237 sayılı Yasa'nın 179 ncu maddesinin ikinci fıkrasında yaptırıma bağlanmış olup, anılan suçun aynı Yasa'nın 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının e bendi uyarınca 8 yıllık zamanaşımına tabi olduğu, suça sürüklenen çocuğun suç tarihi itibariyle 15 yaşını doldurmuş olup 18 yaşını doldurmadığı saptandığından TCK'nın 66/2. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirilerek hesaplanacak zamanaşımı süresinin 5 yıl 4 ay olduğu,

zamanaşımını kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, zamanaşımını kesen en son işlem suça sürüklenen çocuğun 23.02.2015 tarihinde alınan savunması olup, anılan tarihten itibaren 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, ve 66/2. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık sürenin durma süresi de gözetildiğinde, inceleme tarihinden önce dolduğu anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Köyceğiz Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.04.2022 tarihli ve 2021/1048 Esas, 2022/300 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,