Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/4286 K.2024/7944

Davacının tazminat talebi hakkında dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, HMUK'un 427. ve CMUK'un 317. maddeleri gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Mahkemece; davacı vekilinin haksız tutukluluk nedeniyle 21.000 TL maddi, 100.000 TL manevi tazminatın ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 4.438 TL maddi, 6.000 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Dairemizce davalı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile yerel mahkemece kurulan hükmün bozulmasına karar verilmiş, bozma üzerine yapılan yargılamada davanın kısmen kabulü ile 5.079.29 TL maddi, 10.000 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davalı vekilinin temyiz isteminin reddiyle hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davalı vekilinin temyiz sebepleri; davanın reddi gerektiğine, tazminat koşullarının oluşmadığına, hükmedilen tazminat miktarının fazla olduğuna, faiz başlangıç tarihinin hatalı olduğuna, reddedilen miktar üzerinden davalı lehine vekâlet ücreti ödenmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

Yerel mahkemece, tazminat talebinin dayanağı olan Doğubayazıt Ağır Ceza Mahkemesinin 2012/115 Esas, 2013/78 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının kasten adam öldürme suçundan 14.04.2012 - 14.11.2012 tarihleri arasında 214 gün tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine karar verildiği, beraat kararının 03.03.2015 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen beraat kararının davacıya tebliğ edilmediği, tutuklama tarihinde yürürlükte bulunan CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı,

tutukluluk süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, davalı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak. 1-Iğdır

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.02.2016 gün, 2015/255 Esas - 2016/73 Karar sayılı ilamı ile davacı lehine 4.438 TL maddi, 6.000 TL manevi tazminata hükmedilip, bu hükmün yalnızca davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olduğunun anlaşılması karşısında, bu hükümle verilen maddi ve manevi tazminat miktarının davalı lehine kazanılmış hak teşkil edeceği gözetilmeden, bu miktarın üzerinde kalacak şekilde tazminata hükmedilmesi, 2-Davacı vekilinin dava dilekçesinde, faiz talebinde bulunmamasına karşın, taleple bağlılık ilkesine aykırı olacak şekilde tutuklama tarihi olan 14.04.2012 tarihinden itibaren faiz işletilmesine karar verilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CUMK'un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği maddi ve manevi tazminatın belirlendiği bölümde yer alan maddi tazminata ilişkin "5.079.29 TL" ibaresinin, "4.438TL" ibaresi ile manevi tazminata ilişkin ''10.000 TL'' ibaresinin, ''6.000 TL '' ibaresiyle değiştirilip, maddi ve manevi tazminata ilişkin faiz başlangıç tarihinin belirlendiği kısımda yer alan "14.04.2012" ibaresinin çıkartılması suretiyle hükmün, Tebliğnameye kısmen uygun olarak,