Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/4382 K.2024/320

Sanık hakkında, Dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Çarşamba 2.Asliye Ceza Mahkemesinin, 25/11/2015 tarihli ve 2015/344 Esas, 2015/609 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası delaletiyle ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca sonuç ceza olarak hapis cezasından çevrilen 2000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2.Çarşamba 2.Asliye Ceza Mahkemesinin, 25/11/2015 tarihli ve 2015/344 Esas, 2015/609 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12.Ceza Dairesinin, 12/01/2021 tarihli ve 2020/2155 Esas, 2021/90 karar sayılı ilâmıyla; basit yargılama hükümlerinin değerlendirilmesi gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Çarşamba 2.Asliye Ceza Mahkemesinin, 28/12/2021 tarihli ve 2021/310 Esas, 2021/1417 Karar sayılı kararı ile basit yargılama usulü hükümlerinin uygulanmamasına karar verilmek suretiyle genel hükümlere göre yapılan yargılama sonucu sanık hakkında, trafik güvenliğini tehlikeye sokmak suçundan 5237 sayılı Kanun'un 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası delaletiyle ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca sonuç ceza olarak hapis cezasından çevrilen 2000,00TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

4.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 15/05/2023 tarihli ve 2023/42765 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdii olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebebi; kararın hukuka aykırı olduğuna ve re'sen gözetilecek diğer temyiz sebeplerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Yerel Mahkemenin Kabulü; "Olay günü sanığın ölçüm saatine göre 1,38 promil alkollü olduğu halde ... kullandığı ve bu şekilde ... kullanırken direğe çarpmak sureti ile trafik kazası yaptığı, sanığın dosya arasında bulunan tutanak ve belgelerden anlaşıldığı üzere olay günü 03:15 te kaza yaptığı ancak alkol muayenesine 05:15 itibari ile yapıldığı, kandaki alkol miktarının her 1 saatte 0,5 promil azaldığının bilimsel bir gerçek olduğu bu sebeple sanığın kaza yaptığı ve ... kullandığı anda en az 2,38 Promil alkollü olduğu " belirtilmiştir.

2.Sanık aşamalarda, alkollü olarak ... kullandığını kabul etmiş ve pişman olduğunu beyan etmiştir.

3.Dosya içeriğinde mevcut bulunan alkol raporu ile sanığın 1.38 promil alkollü olduğu halde trafiğe çıktığı tespit edilmiştir.

4.Sanık Sait Akyüz'e ait güncel adli sicil kaydı ve nüfus kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

Suç tarihinde idaresindeki araçla seyir halinde iken sebebiyet verdiği maddi hasarlı kaza sonrası olay yerine intikal eden kolluk ekibi tarafından alkolmetre ile kazadan yaklaşık iki saat sonra gerçekleştirilen ölçümle 1.38 promil alkollü olarak trafiğe çıktığının tespit edildiği olayda,

Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulunun kandaki alkol düzeyinin saatte 0.15 promil azaldığı ve kandaki 1.00 promil ve üzerindeki alkol düzeyinin sürücülerin güveni sürüş yeteneklerini olumsuz etkilediği yönündeki tespitleri karşısında, olaydan yaklaşık 120 dakika sonra yapılan ölçümde 1.38 promil alkollü olduğu belirlenen sanığın olay anında kanındaki alkol düzeyinin yaklaşık 1.68 promil olduğu anlaşılmakla,

A.Sanık hakkında hükmedilen sonuç ceza olan adli para cezasının günlük miktarının takdir edilmesinin dayanak maddesi olan 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrasının gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi hukuka aykırı bulunmuş olup ilgili aykırılık Yargıtay tarafından düzeltilmiştir.

B.Sanık müdafiinin kararın hukuka aykırı olduğuna ilişkin temyiz sebebi yönünden,

Olay ve olgular kısmında yer verilen alkol ölçümü ve sanığın alkollü olarak trafiğe çıktığını kabul eden beyanı doğrultusunda sanık hakkında, trafik güvenliğini tehlikeye sokmak suçundan 5237 sayılı Kanun'un 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası delaletiyle ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca sonuç ceza olarak hapis cezasından çevrilen 2000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesine ilişkin esas mahkemenin kararı hukuka uygun olup, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

C. Diğer temyiz sebepleri yönünden, Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün A numaralı maddesinde açıklanan nedenle Çarşamba 2.Asliye Ceza Mahkemesinin, 28/12/2021 tarihli ve 2021/310 Esas, 2021/1417 Karar sayılı hükmünün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün (4) numaralı maddesinin hükümden çıkarılması ile yerine "TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20,00 TL olarak hesabıyla 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,