Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/4393 K.2026/1443

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

26.04.2019 olan suç tarihinden gerekçeli karar başlığından 2020 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 136/1, 43/2-1, 53/1-2-3, 58/6-7-8. maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanığın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanığın temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; suça konu bilgileri herkese açık internet bağlantısı üzerinden indirdiğine, bilgileri ele geçirenin kendisi olmadığına, basitçe erişilebilen bu verilerin birçok finans ve avukatlık şirketlerinde bulunduğuna, tek indirip kullanan kişinin kendisi olmadığına, isnat edilen suçu işlemediğine, verilen cezanın fazla olduğuna, suçu işlediğinin kabul edilmesi durumunda ele geçirilen veri sayısınca ceza verilmesi gerektiğine, internette dolaşan ve herkesin erişimine açık bir dosyayı indirdiği için cezalandırılmasının orantısız olduğuna, eksik inceleme ile karar verildiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede.

07.04.2019 tarihinde dava dışı bir şahsın evinde yapılan hırsızlık olayında olay yerinde yapılan inceleme ve araştırma sırasında sanığa ait parmak izlerinin tespit edilmesi üzerine, 26.04.2019 tarihinde sanığın evinde usulüne göre alınan arama kararına istinaden yapılan arama sırasında sanığa ait dijital materyallere el konulduğu ve yapılan dijital materyal inceleme sonunda hazırlanan raporda yaklaşık 50.000.000 Türk vatandaşına ait kişisel veri niteliğinde olan kimlik bilgileri,

banka kart bilgileri ve adres bilgilerin tespit edilen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 136/1. maddesindeki verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin kararında sanık tarafından öne sürülen tüm temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,