Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/4427 K.2024/7784

Başsavcılığınca temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteminin, sanığın kusurunun bulunmadığı, ölenin yaralanma sebebiyle değil efor sebebiyle vefat ettiğinden sanığın sorumlu tutulamayacağını, sanık hakkında lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanık ve ölenin olay tarihinde Milli Savunma Üniversitesi Deniz Harp Okulu Heybeliada Yerleşkesi Komutanlığı’nda er olarak vatani görevlerini yaptıkları, aralarında önceye dayalı husumet bulunmayan tarafların, dosyada mübrez kamera görüntülerine göre tabur alanı diye tabir edilen yerde karşılıklı oturdukları, bir süre sonra sanık ...’ın yerinden kalkarak ölen ...’ın üzerine gittiği, eliyle çekerek ...’ı oturduğu yerden kaldırdığı,

ölenin sanığı iki eliyle itekleyip koşmaya başladığı, bir süre daha kovalamacanın devam ettiği, ardından sanığın öleni yakaladığı ve ikisinin de birbirlerine saldırdıkları, sanığın ölene sol bacağı ile çelme taktığı ve beraber yere düştükleri, yerde 3-4 saniye daha birbirlerine sarılı olarak boğuştuktan sonra sanığın ayağı kalktığı, ölenin ise ayağa kalkarken birden yere düştüğü, kaldırıldığı hastanede vefat ettiği, ölen er hakkında düzenlenen 18/07/2020 tarihli ölü muayene tutanağına göre de, frantal bölgede sağ kaş üzerinde 3x4cm’lik alanda ekimotik dermo abrazyon ve sol el bileği ve antek kubital bölgede pikür görüldüğü,

bu bağlamda sanığın , ölenin boyun ve kafa bölgesine yönelik gerçekleştirdiği fiil ile ölen ...'ı basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte yaraladığı, kafa ve boyun bölgesine yapılan darbe ve baskı nedeniyle kişide ölüm sonucunun meydana gelebileceğinin öngörülebilir olduğu fakat ani kardiyak nedeniyle ölüm neticesinin meydana geleceği sanık tarafından öngörülemediği anlaşılmış olmakla, sanığın ölüm neticesi açısından kusurlu hareket ettiği kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

ve KARAR 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesinde düzenlenen, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın kesin olması nedeniyle bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında, hükmedilen cezanın türü ve miktarı itibariyle sanık müdafinin temyiz isteminin reddine ilişkin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

19. Ceza Dairesinin 20.02.2023 tarihli ve 2022/2778 Esas, 2023/50 Karar sayılı ek kararında herhangi bir isabetsizlik görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun'un 296/2 maddesi gereğince, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Adalar Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi