Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/4532 K.2025/5050

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, aynı Kanunun 74/1-1. cümle, 5237 sayılı TCK'nın 35, 62, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafinin ve katılan vekilinin istinaf başvurularının kabulü ile dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 280/1-a, 303/1-a maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılması ile sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca beraat kararı verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan bozma görüşünü içerir tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği, sanığın atılı suçun oluştuğuna, eksik inceleme ile beraat kararı verildiğine, sanığın atılı suç yönünden mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay günü kolluk kuvvetlerince 1. derece arkeolojik sit alanında kalan bölgede izinsiz kazı yapılacağı yönünde ihbar alınması üzerine ihbara konu mevkiye giden kolluk personeli tarafından saat 22.35 sıralarında kazı mahalline bir araç geldiğinin, araçtan şoför hariç beş kişinin indiğinin görüldüğü, şahısların bagajdan kazı malzemelerini alıp kazı yapılacak yere doğru yürüdükleri sırada dur ihtarı yapıldığı, haklarında aynı suçtan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen temyiz dışı sanıklardan üçünün yakalandığı, kaçan şahısların sanık ... ve temyiz dışı sanık ... olduğunun öğrenildiği,

sanık ... ile temyiz dışı sanıkların savunmalarında araç ile kazı mahalline geldiklerini, araçtan inip 8-10 metre kadar yürüdükten sonra kolluk kuvvetleri tarafından yakalandıklarını, kaçak kazı yapmadıklarını beyan ettikleri anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut bilgi ve belgeler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede "Sanıkların kazı yapmak amacı ile 1. derece sit alanı ilan edilen ...'na gittikleri ancak henüz kazıya başlamadan kazma ve küreklerle kazı çukurlarına yaklaştıkları sırada kolluk ekiplerince dur ihtarında bulunulması üzerine eylemlerini tamamlayamadıkları, her ne kadar sanıklar hakkında tamamlanmış suçtan kamu davası açılmış ise de aynı gün tutulan olay tutanağına göre sanıkların henüz kazıya başlamadıkları ve kazıların daha önce kazılmış olduğu, sanıkların alınan savunmalarında kazı yapmadan yakalandıkları, eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı" gerekçesi ile sanığın mahkûmiyetine dair hüküm tesis edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, katılan vekilinin ve sanık müdafinin istinaf başvuruları üzerine dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde "Sanığın, haklarındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı kesinleşen diğer sanıklarla birlikte 1. derece arkeolojik sit alanında define arama amacıyla bulundukları, sanığın araçtan indikten sonra henüz kazı eylemine başlamadan yakalandığı, atılı suçun hazırlık hareketleri tamamlanmış ise de, icra hareketlerine geçilmediğinden teşebbüs aşamasında kalmış bir fiilden de söz edilemeyeceği" değerlendirilerek, İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılıp sanığın beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 31.05.2023 tarihli, 2022/7-315 Esas, 2023/322 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere Bölge Adliye Mahkemesinin, İlk Derece Mahkemesinin maddi olayın gerçekleşme biçimine ilişkin kabulünü değiştirmemesi, dosyaya yeni bir delil ikâme etme yoluna gitmemesi, İlk Derece Mahkemesinin dosyada mevcut delilleri takdir etmek suretiyle ulaştığı sonucu isabetli bulmayarak aynı delilleri yeniden değerlendirip suçun unsuru bakımından farklı bir sonuca ulaşması,

7035 sayılı Kanunun gerekçesinde de belirtildiği üzere değişiklikle amaçlanan hususlardan birinin Bölge Adliye Mahkemelerinin daha etkin ve verimli bir şekilde çalışmalarının sağlanması olması hususları birlikte gözetildiğinde.

Bölge Adliye Mahkemesinin duruşma açmaksızın dosya üzerinden yaptığı inceleme neticesinde İlk Derece Mahkemesince mahkûmiyetine hükmedilen ve eylemi sabit görülen sanığın, yüklenen suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçesi ile beraatine karar verebileceğinin kabulünde zorunluluk bulunduğu anlaşıldığından, tebliğnamede bu hususta bozma öneren düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğu anlaşılmakla, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin kararında, katılan vekili tarafından öne sürülen tüm temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,