Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/4627 K.2023/2898

Sanık hakkında Dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Samsun 3.Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.05.2016 tarihli ve 2015/565 Esas, 2016/445 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası delaletiyle ikinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) ve 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 600 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2.Samsun 3.Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.05.2016 tarihli ve 2015/565 Esas, 2016/445 Karar sayılı kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12.Ceza Dairesinin, 11.10.2022 tarihli ve 2020/8309 Esas, 2022/6554 Karar sayılı ilâmıyla; basit yargılama hükümlerinin değerlendirilmesi gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Samsun 3.Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.02.2023 tarihli ve 2022/897 Esas, 2023/222 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında basit yargılama usulü hükümlerinin tartışılarak uygulanmamasına karar verildiği ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası delaletiyle ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) ve 52 nci maddesinin birinci, ikinci ile dördüncü fıkraları ve 5275 sayılı Kanunun 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

4.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 30.05.2023 tarihli ve 2023/51618 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdii olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay günü sanığın, 2.14 promil akollü vaziyette aracı ile seyir halindeyken trafik kazasına sebebiyet verdiği olayda, trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunu işlediği anlaşılmakla, buna göre uygulama yapıldığı belirlenmiştir.

2.Sanığın savunmasında; ''5 Promil alkol aldıktan sonra ölü gibiydim. Arabayı alkol etkisi altında kullanıyordum. Küçük 5 bardak viski-kola içmiştim. Bu bardakların herbiri muhtemelen 0,2 Litre idi.Kaza yaptığım için beni hastaneye götürdüler ve orada muayene ettiler. Ön tarafı göremediğim için kaldırım taşına çarpmıştım. Herhangi bir zarar vermedim. İçki içmeyi bıraktıktan 20-25 dakika sonra araba kullanmaya başladım. Yaklaşık 5-6 saat içki içmiştim.

Ruhsal stres yönünden çok gergin olduğum için çok içki içmiştim. Böyle bir olay yaşandığı için üzgünüm. Daha sonra polisi aradım ve olay yerinde bekledim. Zararı karşıladım. Arabayı bir tamirhanede tamir ettirdim. Araba, annemin bir tanıdığına aitti. Görevlilere ifadem esnasında,5 bardak viski kola içtiğimi söyledim.'' şeklinde beyanda bulunmuştur.

3.Sanığa ait adli sicil kaydı ve nüfus kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiştir.

4.Mahkemece, Hukuki Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23.01.2018 tarihli, 2017/463 esas, 2018/20 karar sayılı ve 23.01.2018 tarihli, 2015/962 esas, 2018/16 karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. madde ve fıkrasının yanı sıra 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 106/3. madde ve fıkrasının uygulanması, bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden; Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Samsun 3.Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.02.2023 tarihli ve 2022/897 Esas, 2023/222 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,