Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/4628 K.2024/3510

Davacının tazminat talebi hakkında Dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, Yerel Mahkeme tarafından verilen hükmün, 6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1086 sayılı HMK'nın 21.07.2004 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun’un 2. maddesi ile değişik 427. ve ek 4. maddelerindeki temyiz sınırı ve reddedilen tazminat miktarına göre hükmün davacı açısından kesin olduğu belirlenmiştir.

HMUK'un 427. ve CMUK'un 317. maddeleri gereği davalı vekilinin temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Mahkemece; davacı vekilinin haksız tutukluluk nedeniyle 7.984,00 TL maddi, 15.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 7.823,00 TL maddi, 12.650,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Dairemizce davacı vekilinin ve davalı vekilinin temyiz başvurusu üzerine kurulan hükmün bozulmasına karar verilmiş, bozma üzerine yapılan yargılamada davanın kısmen kabulü ile 7.823,00 TL maddi,

12.650,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davalı vekilinin ve davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davalı vekilinin temyiz sebepleri; davanın reddi gerektiğine, hükmedilen tazminat miktarının fazla olduğuna, dava tarihinden itibaren faiz işletilmesi gerektiğine, reddedilen miktar bakımından davalı lehine vekâlet ücreti ödenmesi gerektiğine, ilişkindir.

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; hükmedilen tazminat miktarının az olduğuna, vekâlet ücretinin hatalı olduğuna, ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

Yerel mahkemece, tazminat talebinin dayanağı olan Ankara 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/163 Esas – 2015/50 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma ve ruhsatsız silahlarla mermileri satın alma veya taşıma veya bulundurma suçlarından 26.06.2012 - 08.05.2013 tarihleri arasında 316 gün tutuklu kaldığı,

yapılan yargılama sonunda davacının atılı eylemle ilgili bu eylemin bireysel amaçla silah satın almak suçunu oluşturduğunun kabulü ile Ağrı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.01.2013 tarih, 2012/504 Esas - 2013/31 Karar sayılı kararı ve Ankara 26. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.02.2013 tarih, 2013/4 Esas - 2013/25 Karar sayılı kararı ile mahkumiyetine karar verildiğinden bahisle açılan kamu davasının CMK’nın 223/7 maddesi uyarınca reddine, suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma suçundan beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 13.04.2015 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen beraat hükmünün davacı asile tebliğ edilmediği,

tutuklama tarihi 5271 sayılı CMK hükümlerine göre öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, tutukluluk süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

1- Davacı vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Karar tarihi itibarıyla temyiz kesinlik sınırının 12.950,00 TL olduğu, davacının 7.984,00 TL maddi ve 15.000,00 TL manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 7.823,00 TL maddi ve 12.650,00 TL manevi tazminat takdir edilmesi nedeniyle reddedilen toplam 2.511,00 TL tazminat miktarının, 6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1086 sayılı HMK'nın 21.07.2004 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun’un 2. maddesi ile değişik 427. ve ek 4. maddelerindeki temyiz sınırı ve reddedilen tazminat miktarına göre hükmün kesin nitelikte olması nedeniyle davacı vekilinin temyiz isteminin, 1086 sayılı HMK'nın 432. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

2- Davalı vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde; Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, davalı vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü tüm temyiz sebeplerinin reddi ile hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,