Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/4672 K.2023/5785

Merzifon 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/05/2018 tarihli ve 2018/200 esas, 2018/82 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası yollamasıyla aynı Kanun'un 179 uncu maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 4.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hüküm, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 09.11.2020 tarihli ve 2019/2407 Esas,

2020/2415 Karar sayılı kararı ile bozulmasına müteakip, basit yargılama usulü uygulanmak suretiyle yeniden yapılan yargılama sonunda, Merzifon 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.02.2021 tarihli ve 2020/422 Esas,

2021/128 Karar sayılı karar ile sanığın 5237 sayılı Kanun'un 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası delaletiyle 179 uncu maddesinin ikinci fıkrası ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 6 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezasının 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiğine ilişkin kararın itiraz edilmeden 08.06.2021 tarihinde kesinleşmiştir.

Merzifon Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 5271 sayılı Kanun'un geçici 5 inci maddesinin (d) bendinde yer alan "kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmamış" ibaresinin aynı bentte yer alan seri muhakeme usulü yönünden Anayasa'ya aykırı olduğundan bahisle iptaline dair Anayasa Mahkemesinin 21.04.2022 tarihli ve 2020/787 Esas, 2022/44 Karar sayılı kararı üzerine oluşan yeni duruma göre sanık hakkında seri muhakeme usulünün uygulanıp uygulanmayacağı hususunda değerlendirme yapılması talebinin kabulü ile infazın durdurulmasına ve seri muhakeme işlemlerinin yapılması için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine Merzifon 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.08.2022 tarihli ve 2020/422 Esas, 2021/128 sayılı ek kararını kapsayan dosya incelendi.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 03.04.2023 gün ve 94660652-105-05-32359-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.05.2023 tarihli ve KYB-2023/42700 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.05.2023 tarihli ve KYB-2023/42700 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Somut dosya kapsamında, sanığın mahkûmiyetine konu suçun, 5271 sayılı Kanunu'nun 250. maddesi gereğince seri muhakeme usulüne tâbi olduğu, kararın 27/02/2021 tarihinde verildiği ve 08/06/2021 tarihinde kesinleştiği, Anayasa Mahkemesi'nin 21/04/2022 tarihli ve 2020/87 esas, 2022/44 sayılı kararının 02/08/2022 tarihli ve 31911 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe girdiği,

1982 Anayasasının 153/5. maddesine göre, Anayasa Mahkemesi iptal kararlarının geriye yürümeyeceği, anılan kararın kovuşturma evresinin ise iptal kararı yürürlüğe girmeden sona erdiği ve iptal kararının yürürlüğe girmesinden önce mahkemesince karar verilip kesinleştirildiği anlaşılmakla, yürürlük tarihinden önce hükme bağlanmış kararlar hakkında yeniden uyarlama yargılaması yapılamayacağı gözetildiğinde, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1.5271 sayılı Kanun'un 250 inci maddesinde yer alan, "(1) Soruşturma evresi sonunda aşağıdaki suçlarla ilgili olarak kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilmediği takdirde seri muhakeme usulü uygulanır" şeklindeki,

2.Anılan Kanun'un geçici 5 inci maddesinin (d) bendinde yer alan, "1/1/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" şeklindeki düzenlemeler ile,

3. Anayasa Mahkemesinin 21.04.2022 tarihli ve 2020/87 esas, 2022/44 sayılı kararı ile geçici 5 inci maddenin (d) bendinde yer alan “…kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış…” ibaresinin aynı bentte yer alan “…seri muhakeme usulü…” yönünden Anayasa’ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verildiği hususları birlikte değerlendirildiğinde,

4. Somut dosya kapsamında, sanığın mahkumiyetine konu suça ilişkin kararın 27.02.2021 tarihinde verildiği ve Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesi'nin 09.11.2020 tarihli 2019/2407 Esas, 2020/2415 Karar sayılı istinaf kararı ile kesinleştiği, Anayasa Mahkemesini 21.04.2022 tarihli ve 2020/87 esas, 2022/44 sayılı kararının 02.08.2022 tarihli ve 31911 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe girdiği,

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 153 üncü maddesinin beşinci fıkrasına göre, Anayasa Mahkemesi iptal kararlarının geriye yürümeyeceği, anılan kararın kovuşturma evresinin ise iptal kararı yürürlüğe girmeden sona erdiği ve mahkemesince karar verildiği anlaşılmakla, yürürlük tarihinden önce hükme bağlanmış veya kesinleşmiş kararlar hakkında yeniden uyarlama yargılaması yapılamayacağı gözetildiğinde, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiş ve Kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Merzifon 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.08.2022 tarihli ve 2020/422 Esas, 2021/128 sayılı ek kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,