Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/4678 K.2025/6516

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; katılan tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun (5271 sayılı Kanun) 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun (5237 sayılı Kanun) 134/1, 62 ve 53. maddeleri gereğince 304 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş, kararın istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; "...tanık ile sanık arasında husumet bulunduğu, dosya içeriğinden katılan ile tanık arasında dayanışma bulunduğunun anlaşıldığı, bu nedenlerle tanık ... ...'ün beyanlarının başka delillerle de desteklenmedikçe hükme esas alınmasının mümkün olmadığı,

sanığın atılı suçu işlediğine dair başkaca delil de elde edilemediği ve dolayısıyla sanığın atılı suçu işlediğine kabule yeterli her türlü şüpheden uzak somut kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olmaması sebebi ile CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraatine..." dair karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz isteminin kabulü ile hükmün bozulması kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz istemi, sanığın kendisinin evini dinlediğini ilişkin belediyeye vermiş olduğu dilekçe ile suçunu itiraf ettiği, sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanık ile katılanın miras yoluyla kardeş olan eşlerine intikal eden evde ikamet ettikleri, sanığın katılanın yapmış olduğu konuşmaları kulağını duvara dayayarak dinlediğine ilişkin tanık anlatımı bulunduğu bu suretle sanığın katılanın özel hayat sınırlarını ihlal ettiği olayda sanık hakkında 5237 sayılı Kanunun 134/1. maddesindeki özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesinin kararı kaldırılarak dosya içerisindeki belgelerden sanığın tanık ...'e ait evin kaçak olduğu iddiasıyla belediyeye ihbarda bulunduğu ve belediye ekiplerince de tanığın evi ile ilgili işlem yapıldığı, dolayısıyla bu sebeple tanık ile sanık arasında husumet bulunduğu, tanık anlatımlarını destekler nitelikle başkaca delil bulunmaması nedeniyle sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olmaması sebebi ile 5237 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararında katılan tarafından öne sürülen tüm temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanunun 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,