Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/4757 K.2023/3899

Sanık hakkında Dairemizin bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bakırköy (Kapatılan) 49. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.02.2016 tarihli 2015/643 Esas - 2016/130 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan 5237 sayılı Kanunun 179 uncu maddesinin üçüncü, ikinci fıkrası, 50 nci maddenin birinci fıkrasının (a) bendi 52 nci maddesi uyarınca 2700,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2.Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 23.02.2022 tarihli 2020/5961Esas 2022/1349 Karar sayılı kararı ile kararın basit yargılama usulünün değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Bakırköy 49. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.05.2022 tarihli 2022/212 Esas - 2022/280 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan 5237 sayılı Kanunun 179 uncu maddesinin üçüncü, ikinci fıkraları, 62 nci maddesi, 5271 sayılı Kanunun 251 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesi uyarınca 1120,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

4.Sanığın karara itiraz etmesi üzerine Bakırköy 49. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.03.2023 tarihli 2023/102 Esas 2023/220 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanunun 179 uncu maddesinin üçüncü, ikinci fıkrası, 50 nci maddenin birinci fıkrasının (a) bendi 52 nci maddesi uyarınca 1500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

5.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 02.06.2023 havale tarihli ve 2023/51164 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafinin Temyiz Sebepleri Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, ölçümün doğru olmadığına, alkol kullanılmasının suçun oluşması için yeterli olmadığına, sanığın kastı olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Yerel Mahkemenin Kabulü: Sanığın olay tarihinde sevk ve idaresinde bulunan araçla, seyir halinde iken Trafik Polis Ekibi tarafından durdurulduğu, yapılan alkol testinde 1,15 promil alkollü çıktığının tespit edildiği,

Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği,

bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği, somut olayda da sanığın yapılan alkol kontrolünde 1,15 promil alkollü çıktığı,

böylelikle sanığın trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunu işlediği sabit kabul edilmiştir.

2.Sanığın 1,15 promil alkollü olduğuna dair ölçüm raporu dosya içerisindedir.

IV. GEREKÇE

Yapılan inceleme neticesinde yerel mahkemenin kararında, oluş ve kabulde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı görülmüştür.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi ile birlikte 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesinin uygulanması bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık Müdafinin Temyiz Sebepleri Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulunun yerleşmiş raporlarında 1,00 ve üzerindeki promil olarak saptanan alkol düzeyinin güvenli sürüş yeteneğini kaybettirdiğinin belirtildiği, sanıkta saptanan alkol oranının da 1,15 promil alkol olduğu gözetildiğinde mahkumiyetine karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bakırköy 49. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.03.2023 tarihli 2023/102 Esas 2023/220 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,