Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/4817 K.2023/4807

Keskin Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.11.2021 tarihli ve 2021/228 Esas, 2021/426 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan verilen, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası delaletiyle ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 58 inci maddesi, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 5 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin hükmün, itiraz edilmeksizin 10.12.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 18.04.2023 tarihli ve 94660652-105-71-9350-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02.06.2023 tarihli ve KYB-2023/48555 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.06.2023 tarihli ve KYB-2023/48555 sayılı kanun yararına bozma isteminin; “Dosya kapsamına göre mahkemesince sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 179/3. maddesi yollamasıyla 179/2 ve 62/1. maddeleri gereğince 7 ay 15 gün hapis cezası olarak belirlenen temel ceza üzerinden, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 251/3. maddesi uyarınca 1/4 oranında indirim yapılması neticesinde, 5 ay 18 gün hapis cezası yerine, 5 ay 22 gün hapis cezasına hükmedilmek suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayininde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin; “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.”

Şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2.İnceleme konusu hükümde, sanığın yargılama konusu trafik güvenliğini tehlikeye sokma eylemi için 5237 sayılı Kanun’un 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası delaletiyle ikinci fıkrasına göre temel cezanın “9 ay hapis cezası” olarak belirlendiği anlaşılmıştır.

4.Mahkemece, temel ceza miktarı üzerinden, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca (1/6) oranında takdiri indirim hükümleri gereğince indirim yapılmıştır.

5.Sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası delaletiyle ikinci fıkrası ve aynı Kanun’un 62 nci maddesi gereği hesaplanan 7 ay 15 gün hapis cezasının, 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince basit yargılama hükümlerinin uygulanması için (1/4) oranında indirimin hesaplanması sırasında hata yapılarak sonuç cezanın “5 ay 18 gün” yerine “5 ay 22 gün” olarak belirlendiği anlaşılmıştır.

6.5237 sayılı Kanun'un 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası delaletiyle ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, 58 inci maddesi, 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca neticeten hükmedilen hapis cezasının “5 ay 18 gün” yerine “5 ay 22 gün” olarak tespiti isabetsiz bulunduğundan, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2.Keskin Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.11.2021 tarihli ve 2021/228 Esas, 2021/426 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3.5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden; Hükmün üçüncü fıkrasındaki ''5 ay 22 gün'' ibaresinin çıkartılarak yerine ''5 ay 18 gün'' ibaresinin eklenerek, diğer hususların aynen bırakılmasına, infazın buna göre yapılmasına,