Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/5077 K.2024/1273

İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine verilen Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 03.07.2018 tarihli ve 2017/3842 Esas, 2018/1547 Karar sayılı kararının davacı vekili ve Bölge Adliye Mahkeme Savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 12.12.2022 tarihli ve 2021/5501 Esas, 2022/9859 Karar sayılı bozma ilamı üzerine Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.04.2023 tarihli ve 2023/34 Esas, 2023/164 Karar sayılı kararının davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Karar tarihi itibarıyla temyiz kesinlik sınırının 238.730,00 TL olduğu ve “uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama” suçundan 18.02.2015 – 29.05.2015 arasında 100 gün gözaltı ve tutuklu kalan davacı lehine hükmedilen tazminat miktarının 14.505,05 TL, davacı aleyhine reddedilen tazminat miktarının 35.494,05 TL olması nedeniyle davalı ... davacı açısından hükmün kesin nitelikte olduğu görülmekle.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 24.11.2016 tarihli ve 6763 sayılı Kanun’un 42 nci maddesi ile değişik 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen temyiz sınırı ve hükmedilen ve reddedilen tazminat miktarına göre hükmün kesin olması nedeniyle davalı vekilinin ve davacı vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, dosyanın gereği için Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesi'ne;

kararın bir örneğinin de Ankra Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesi'ne iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na GÖNDERİLMESİNE;