Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/5178 K.2023/4144

Taksirle yaralama suçundan sanık ...'nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 89/1, 89/2-a-b, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 3.740,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, 5 yıl denetim süresine tabi tutulmasına ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53/6. maddesi gereğince sanığın 6 ay süreyle sürücü belgesinin geri alınmasına dair Marmaris

2. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/05/2022 tarihli ve 2021/834 esas, 2022/726 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Muğla

2. Ağır Ceza Mahkemesinin 11/10/2022 tarihli ve 2022/602 değişik iş sayılı kararı ile kesinleşmesini müteakip; sanık müdafiinin 5237 sayılı Kanunun 53/6. maddesi gereğince 6 ay süreyle sürücü belgesinin geri alınmasına yönelik ceza fişi düzenlendiğinden bahisle infazın durdurulmasına yönelik talebin reddine dair Marmaris 2 Asliye Ceza Mahkemesinin 27/10/2022 tarihli ve 2021/834 esas, 2022/726 sayılı kararına yapılan itirazın reddine ilişkin Muğla

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 15/11/2022 tarihli ve 2022/1595 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 13.05.2023 tarihli ve 94660652-105-48-2351-2023-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.06.2023 tarihli ve KYB-2023/59161 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.06.2023 tarihli ve KYB-2023/59161 sayılı kanun yararına bozma isteminin.

"Hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen ve cezasının infazına başlanılmamış olan sanığın cezasının tamamen infazından sonra 5237 sayılı Kanunun 53/6. maddesi gereğince hükmedilen sürücü belgesinin 6 ay süreyle geri alınmasına ilişkin kararın infazına başlanılması gerektiği halde mahkemesince hükmün kesinleşmesi ile birlikte infazına başlanılması yönünde ceza fişi düzenlenerek 27/10/2022 tarihli ek karar ile de infaz durdurma talebinin reddine karar verildiği cihetle,

merciince ek karara karşı yapılan itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Sanığın taksirle yaralama suçundan 3740 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hakkındaki hükmün 5271 sayılı CMK’nın 231/5. maddesi uyarınca açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5237 sayılı Kanunun 53/6. maddesi uyarınca 6 ay süre ile sürücü belgesinin geri alınmasına karar verildiği, kararın kesinleşmesini müteakip sürücü belgesinin geri alınmasına yönelik ceza fişi düzenlenerek infaza gönderildiği, sanık müdafinin infazın durdurulmasına yönelik talep ve itirazının Marmaris

2. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.10.2022 tarihli ek kararı ile reddedildiği, sanık müdafinin ek karara karşı yaptığı itirazın ise Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.11.2022 tarihli ve 2022/1595 değişik iş sayılı kararı ile reddettiği anlaşılmıştır.

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı, bünyesinde biri açıklanmaması nedeniyle henüz hukuki varlık kazanmayan, bu niteliği itibariyle de gerek olağan gerekse olağanüstü kanun yolları denetimine konu olamayacak hüküm ile, bu hükmün hukuki varlık kazanmasını belirli bir süre engelleyen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararından oluşan iki ayrı kararı barındırmaktadır.

5237 sayılı TCK’nın 53/6. maddesinin, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildikten sonra uygulanması, bu güvenlik tedbirinin hükmün içeriğine dâhil olduğu gerçeğini değiştirmeyeceği ve hüküm açıklanmadığı sürece infaz edilemeyeceği anlaşılmakla kanun yararına bozma isteğinin yerinde olduğu anlaşılmıştır.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Muğla