Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/5340 K.2025/2742

Sanık hakkında Dairemizin bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Çiçekdağ Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.10.2011 tarihli ve 2010/26 Esas, 2011/162 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 2863 sayılı Kanunun 74/1, 5237 sayılı TCK'nın 62, 51 maddeleri uyarınca mahkumiyetine karar verilmiştir.

2. Çiçekdağ Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.10.2011 tarihli ve 2010/26 Esas, 2011/162 Karar sayılı kararının sanık ... tarafından temyizi üzerine Yargıtay (12). Ceza Dairesinin 25.09.2014 tarihli ve 2013/24605 Esas, 2014/18735 Karar sayılı kararı ile " eksik inceleme " nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Yerköy Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.02.2015 tarihli ve 2014/534 Esas, 2015/90 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 2863 sayılı Kanun 74/1, 74/1-2. cümle, 5237 sayılı Kanun 62 maddeleri uyarınca mahkumiyetine, 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

4. Yerköy Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.02.2015 tarihli ve 2014/534 Esas, 2015/90 Karar sayılı kararın 10.03.2015 tarihinde kesinleşmesine müteakip sanığın denetim süresi içerisinde 20.04.2018 tarihinde kasıtlı suç işlediği ve ihbar olunduğu, ihbar üzerine yapılan yargılama neticesinde; Yerköy Asliye Ceza Mahkemesinin 14.04.2023 tarihli ve 2022/616 Esas, 2023/378 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında açılan kamu davasının TCK 66/1-e, 67/2 ve CMK'nın 223/8 maddesi gereğince düşmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz nedenleri; sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiğine, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ve sair nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemesince yapılan yargılama neticesinde.

Sanık ... hakkında, Çiçekdağı Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2010/26 Esas, 2011/162 Karar sayılı, 27.10.2011 tarihli kararıyla İzinsiz Olarak Define Araştırmak suçundan mahkumiyet kararı verildiği, söz konusu kararın Yargıtay 12. Ceza Dairesi'nin 2013/24605 Esas, 2014/18735 Karar sayılı 25/09/2014 tarihli kararı ile bozulması üzerine, 12.02.2015 tarih ve 2014/534 Esas, 2015/90 Karar sayılı ilamı ile sanık ... hakkında İzinsiz Olarak Define Araştırmak suçundan cezalandırılmasına ve CMK.

231/5 maddesindeki koşulları oluştuğundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, CMK.

231/8 maddesi gereğince 5 yıl süre ile denetim süresi belirlenmesine karar verildiği, sanığa isnat edilen izinsiz olarak defire araştırmak suçunun suç tarihinin 14.11.2009 olduğu, sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 10.03.2015 tarihinde kesinleştiği, ihbara konu suça ait suç tarihinin ise 20.04.2018 tarihi olduğu, bu nedenle 10.03.2015-20.04.2018 tarihleri arasında zamanaşımı süresinin durduğu, TCK'nın 66/1-e maddesi gereğince müsnet suç bakımından 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü,

sanık hakkında (Çiçekdağı Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2010/26 Esas, 2011/162 Karar sayılı dosyasında) verilen mahkumiyet tarihinin 27.10.2011 olduğu, bu tarihte zamanaşımı süresinin kesildiği, bu durumda sanık hakkında verilen mahkumiyet kararından itibaren 8 yıllık zamanaşımı süresinin yeniden işlemeye başladığı, (10.03.2015-20.04.2018 tarihleri arasındaki) durma süresi de eklendikten sonra, 16.12.2022 tarihi itibariyle 8 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşıldığından, sanık hakkında açılan davanın TCK 66/1-e, 67/2-d ve CMK 223/8 maddeleri gereğince zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yerköy Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.02.2015 tarihli ve 2014/534 Esas, 2015/90 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan 2863 sayılı Kanun 74/1, 74/1-2. cümle, 5237 sayılı TCK'nın 62 maddeleri uyarınca mahkumiyetine, 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair verilen kararın katılan ...

Bakanlığına tebliğ edilmeden kesinleştirildiği, bu halde kesinleşme işleminin usule uygun olarak yapılmadığı, dolayısıyla zamanaşımı süresinin durmadığı, sanık hakkında zamanaşımını kesen son işlemin 26.10.2011 tarihli mahkumiyet hükmü olup anılan tarihten itibaren zamanaşımı süresinin 26.10.2019 tarihinde dolduğundan bahisle düşme kararı verilmesi gerekirken 16.12.2022 tarihi itibariyle 8 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğu kabul edilerek düşme kararı verilmesi, netice itibariyle yerinde görüldüğünden bu husus sonuca etkili görülmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,