Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/5359 K.2024/3264

Sanıklar hakkında Dairemizin bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Şereflikoçhisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.03.2015 tarihli ve 2015/51 Esas, 2015/409 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 5271 sayılı Kanunun 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

B. Şereflikoçhisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.03.2015 tarihli ve 2015/51 Esas, 2015/409 Karar sayılı kararının katılan tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 26.05.2022 tarihli ve 2019/13889 Esas, 2022/4127 Karar sayılı kararı ile " suçtan zarar gören ... adına İl Kültür ve Turizm Müdürlüğüne duruşma günü usulüne uygun olarak bildirilip, davaya katılma imkanı sağlanmadan hüküm tesis edilmesi suretiyle CMK’nın 234. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine aykırı davranılması, " nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

C. Şereflikoçhisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.10.2022 tarihli ve 2022/300 Esas, 2022/580 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında, 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 5271 sayılı Kanunun 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz nedenleri; sanıkların atılı suçu işlediklerinin sabit olduğuna ve haklarında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece, yapılan yargılama, tanıkların beyanı, sanıkların savunması ve tüm dosya kapsamından; ... ili, ... ilçesi, ... köyü, ...Mevkiinde, gece saat 23:00 sıralarında Jandarmaya gelen ihbar üzerine Jandarmanın takibe aldığı, olay yerine olay günü oradan geçmekte olan sanıkların durduğu esnada Jandarmanın kendilerine müdahale edip yakalandıkları somut olayda; sanık savunmaları, tanıkların beyanları, dosyada bulunan mevcut deliller birlikte değerlendirilmiş;

sanıkların savunmasında atılı suçu ısrarla inkar etmeleri, olay günü hep beraber çıktıkları bir sırada Jandarma ekibinin kendilerine ateş ederek müdahale etmeleri sonucunda kendilerinin heyacanlanarak arabaya binmeleri ve Jandarma geldiği sırada çukurun 150-200 metre uzağında bulunan sanıkların yanlarında olmadığı halde çukurun yanında bulunan kazma kürekleri Jandarmanın sanıkların arabasına koymaları, olayın tanıkları olan tutanak mümzilerin "...Biz de herhalde kazı yapmaya geliyorlardır diye tesadüfen bu kişilere müdahale ettik.

Ancak sanıkların şüpheye dair herhangi bir eylemlerini görmedik. Sadece şüpheye dair araçlarına doğru kaçma eylemleri vardı.

Başkaca bir eylemlerini görmedik... " şeklindeki beyanlarında özellikle şüphe üzerine sanıklara müdahale ettikleri ancak kendilerinin de ifade ettiği üzere" bizde herhalde kazı yapmaya geliyorlardır diye bu kişilere tesadüfen müdahale ettik," şeklindeki beyanları ile birlikte sanıkların atılı suçu işlediklerine dair herhangi bir eylemi görmedikleri, dosyada da söz konusu suçun sanıkların mahkumiyetine yeterli derecede işlendiğine dair kesin inandırıcı maddi delil elde edilememesi sebebiyle her bir sanık hakkında atılı suçlardan ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,