Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/5412 K.2024/1830

Yalova 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.02.2022 tarihli ve 2021/648 Esas, 2022/102 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 179/3 maddesi delaletiyle 179/2, 53/1-2-3, 58/6-7-8. maddeleri uyarınca 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, istinaf edilmeksizin 10.02.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. fıkrası uyarınca, 12.05.2023 tarihli ve 94660652-105-77-30686-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.07.2023 tarihli ve KYB-2023/63287 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.07.2023 tarihli ve KYB-2023/63287 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Ceza Muhakemesinde Seri Muhakeme Yönetmeliğinin 9. maddesinde yer alan, "(1) Cumhuriyet savcısı şüpheliyi seri muhakeme usulünün uygulanmasını teklif etmek amacıyla en kısa sürede davet eder. Davet; telefon, telgraf, faks, elektronik posta gibi iletişim araçlarından yararlanmak suretiyle de yapılabilir. (2) Şüphelinin mazeretsiz olarak davete icabet etmemesi, resmî mercilere beyan edilmiş olup da soruşturma dosyasında yer alan adreste bulunmaması veya yurt dışında olması ya da başka bir nedenle şüpheliye ulaşılamaması hâlinde Cumhuriyet savcısı tarafından bu durum tutanağa bağlanır ve soruşturmaya genel hükümlere göre devam edilir." şeklindeki düzenleme karşısında,

Somut olayda, Yalova Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından şüpheliye seri muhakame usulünün uygulanması amacıyla davetiyenin şüphelinin doğrudan mernis adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi gereğince sanığa 19/11/2020 tarihinde tebliğ edilmesini müteakip, şüphelinin 10 gün içerisinde başvurmaması ve davete icabet etmemesi nedeniyle iddianame düzenlenmesini takiben, yapılan yargılama neticesinde sanığın mahkumiyetine karar verilmiş ise de,

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’nun 20/11/2020 tarihli ve 2019/2 esas, 2020/3 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, 7201 sayılı Kanun'a göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek,

merci tarafından tebligata 7201 sayılı Kanun'un 23/1-8 ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği nazara alındığında, seri muhakeme usulü davetinin doğrudan şüphelinin mernis adresine yapılmasının usulsüz olduğu,

bu haliyle Mahkemesince seri muhakeme usulü uygulanması gerektiğinden bahisle kamu davasının durmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Yalova Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından şüpheliye seri muhakame usulünün uygulanması amacıyla davetiyenin şüphelinin doğrudan mernis adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi gereğince sanığa 19.11.2020 tarihinde tebliğ edilmesini müteakip, şüphelinin 10 gün içerisinde başvurmaması ve davete icabet etmemesi nedeniyle iddianame düzenlenmesini takiben, yapılan yargılama neticesinde sanığın mahkumiyetine karar verildiği,

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. madde ve fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmüne göre bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adresin aynı olduğu gözetildiğinde gerekçeli karar tebliğinin usulüne uygun şekilde yapıldığının anlaşılması karşısında Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,