Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/5419 K.2024/1781

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık ...'nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 179/3. maddesi delaletiyle 179/2 ve 62. maddeleri uyarınca 10 hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5.maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Bergama 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/12/2015 tarihli ve 2015/502 esas, 2015/649 sayılı kararının 22/12/2015 tarihinde kesinleşmesini müteakip denetim süresi içerisinde 27/08/2016 tarihinde kasıtlı suç işlediğinin ihbar olunması üzerine,

sanık hakkındaki hükmün açıklanmasına ve 5237 sayılı Kanun’un 179/3. maddesi delaletiyle 179/2 ve 62. maddeleri uyarınca 10 hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Bergama 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/12/2019 tarihli ve 2019/194 esas, 2019/637 karar sayılı kararının 07/02/2020 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakla,

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 12/05/2023 tarihli ve 94660652-105-35-34431-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 11/07/2023 tarihli ve KYB-2023/63677 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 11/07/2023 tarihli ve KYB-2023/63677 sayılı kanun yararına bozma isteminin:

"Dosya kapsamına göre, Bergama Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 12/10/2015 tarihli ve 2015/2789 soruşturma, 2015/1262 esas, 2015/1172 sayılı iddianame ile açılan kamu davası üzerine Bergama 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/12/2015 tarihli kararı ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiş ise de, sanığın yargılamaya konu eylemi hakkında daha önceden Bergama Cumhuriyet Başsavcılığının 07/09/2015 tarihli ve 2015/2797 soruşturma, 2015/1122 esas, 2015/1039 sayılı iddianamesi ile sanık hakkında açılan dava üzerine yapılan yargılama neticesinde Bergama 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/07/2019 tarihli ve 2019/195 esas,

2019/275 sayılı kararı ile sanığın mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/7. maddesinde yer alan, “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.” şeklindeki düzenleme gereğince mükerrer açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1.Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık ...'nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 179/3. maddesi delaletiyle 179/2 ve 62. maddeleri uyarınca 10 hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Bergama 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/12/2015 tarihli ve 2015/502 esas, 2015/649 sayılı kararının 22/12/2015 tarihinde kesinleşmesini müteakip denetim süresi içerisinde 27/08/2016 tarihinde kasıtlı suç işlediğinin ihbar olunması üzerine,

sanık hakkındaki hükmün açıklanmasına ve 5237 sayılı Kanun’un 179/3. maddesi delaletiyle 179/2 ve 62. maddeleri uyarınca 10 hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Bergama 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/12/2019 tarihli ve 2019/194 esas, 2019/637 karar sayılı kararının 07/02/2020 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

2.İncelenen karar kapsamında; sanığın yargılamaya konu eylemi hakkında daha önceden Bergama Cumhuriyet Başsavcılığının 07/09/2015 tarihli ve 2015/2797 soruşturma, 2015/1122 esas, 2015/1039 sayılı iddianamesi ile sanık hakkında açılan dava üzerine yapılan yargılama neticesinde Bergama 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/07/2019 tarihli ve 2019/195 esas, 2019/275 sayılı kararı ile sanığın mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/7. maddesinde yer alan, “Aynı fiil nedeniyle,

aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.” şeklindeki düzenleme gereğince mükerrer açılan davanın reddine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle yazılı şekilde mükerrer mahkumiyet kararı, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2.Bergama 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/12/2019 tarihli ve 2019/194 esas, 2019/637 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3 maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,