Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/5421 K.2025/2833

Müstehcenlik suçundan suç sürüklenen çocuk hakkında yapılan yargılama sonunda 5237 sayılı TCK'nın 226/3-2.cümle, 62, 52/2, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı CMK'nın 231/5-8. maddeleri uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl süre ile denetime tabi tutulmasına dair Çal Asliye Ceza Mahkemesinin 29.06.2022 tarihli ve 2021/282 Esas, 2022/298 Karar sayılı kararı 06.09.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde itiraz edeilmeksizin kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 13.05.2023 tarihli ve 94660652-105-20-1192-2023-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.07.2023 tarihli ve KYB-2023/63683 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.07.2023 tarihli ve KYB-2023/63683 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“1-5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesinde "(1) Bu Kanun kapsamındaki çocuklar hakkında mahkemeler, çocuk hakimleri veya Cumhuriyet savcılarınca gerektiğinde çocuğun bireysel özelliklerini ve sosyal çevresini gösteren inceleme yaptırılır. Sosyal inceleme raporu, çocuğun, işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin mahkeme tarafından takdirinde göz önünde bulundurulur.

(2) Derhal tedbir alınmasını gerektiren durumlarda sosyal inceleme daha sonra da yaptırılabilir. (3) Mahkeme veya çocuk hakimi tarafından çocuk hakkında sosyal inceleme yaptırılmaması halinde, gerekçesi kararda gösterilir." şeklindeki hükme rağmen, suça sürüklenen çocuk hakkında anılan maddeye göre sosyal inceleme raporu alınmadan veya aynı maddenin 3. fıkrasına göre bu yönde inceleme yaptırılmamasının gerekçesi de kararda gösterilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde,

2-Kayden 30/08/2001 doğumlu olan ve suçun işlendiği 02/08/2019 tarihinde 17 yaşında olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen cezadan 5237 sayılı Kanun'un 31/3. maddesi uyarınca indirim yapılmaması suretiyle fazla ceza tayininde,

3-5395 sayılı Kanun'un 23. maddesi gereğince hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen çocuk açısından denetim süresinin 3 yıl olması gerektiği gözetilmeden, 5 yıl denetim süresi belirlenmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesinde "(1) Bu Kanun kapsamındaki çocuklar hakkında mahkemeler, çocuk hakimleri veya Cumhuriyet savcılarınca gerektiğinde çocuğun bireysel özelliklerini ve sosyal çevresini gösteren inceleme yaptırılır. Sosyal inceleme raporu, çocuğun, işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin mahkeme tarafından takdirinde göz önünde bulundurulur.

(2) Derhal tedbir alınmasını gerektiren durumlarda sosyal inceleme daha sonra da yaptırılabilir. (3) Mahkeme veya çocuk hakimi tarafından çocuk hakkında sosyal inceleme yaptırılmaması halinde, gerekçesi kararda gösterilir." şeklindeki hükme rağmen, suça sürüklenen çocuk hakkında anılan maddeye göre sosyal inceleme raporu alınmadan veya aynı maddenin 3. fıkrasına göre bu yönde inceleme yaptırılmamasının gerekçesi de kararda gösterilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Kayden 30.08.2001 doğumlu olan ve suçun işlendiği 02.08.2019 tarihinde 17 yaşında olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen cezadan 5237 sayılı Kanun'un 31/3. maddesi uyarınca indirim yapılmaması suretiyle fazla ceza tayini,

5395 sayılı Kanun'un 23. maddesi gereğince hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen suça sürüklenen çocuk açısından denetim süresinin 3 yıl olması gerektiği gözetilmeden, 5 yıl denetim süresi belirlenmesi, Hukuka aykırı görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Çal Asliye Ceza Mahkemesinin 29.06.2022 tarihli ve 2021/282 Esas, 2022/298 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı CMK'nın 309/4-a maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,