Karar Özeti
12. Ceza Dairesi 2023/557 E. , 2026/3930 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/1449 E., 2022/2189 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf in
Karar Detayı
12. Ceza Dairesi 2023/557 E. , 2026/3930 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/1449 E., 2022/2189 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3. maddeleri uyarınca 5 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafiinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; aracı kullananın sanık olmadığına, sanığın savunmalarının aksini kanıtlar somut delil bulunmadığı halde mahkûmiyet hükmü kurulduğuna, sanığın soruşturma evresindeki ilk ifadesinin hastanede alındığına, aleyhine sonuç doğuracak şekilde değerlendirilemeyeceğine, kaza anında aracın geri geri giderek takla attığını, bu sırada araç içerisinde bulunanların araçta yerlerinin değişmesinin olağan olduğuna, sanığın kaza anında en hızlı ve kolay olarak ön camdan çıkmasının mümkün olması sebebiyle ön camdan çıktığına, bu hususun sanığın aracı kullanan kişi olarak gösterilmesine delil olmayacağına, tanıkların beyanına göre ölenin aracı kullanırken gördükleri yerin tüneli geçtikten sonra kaza yerine 3-4 km mesafede olduğuna, eksik inceleme ile karar verildiğine, sanık hakkında yeterli gerekçe gösterilmeksizin takdiri indirim nedenleri ve lehe kanun maddeleri uygulanmadığına, teşdit uygulanarak ceza verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ve saire ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanık ... ile ölen ...'ın 09.08.2020 tarihinde öğlen saatlerinde, Alanya ilçesi,...'sında bulunan ... isimli arkadaşlarının yanına gittikleri, akabinde üç kişi tanık ...'un evine gittikleri ve ... ile ...'ın burada alkol aldıkları, daha sonra üç arkadaş birlikte saat 17.00 sıralarında sanık ...'un eşi olan ... adına kayıtlı otomobil ile yola çıktıkları, tanık ...'un ve ...'un beyanları ile de sabit olduğu üzere yola çıktıkları esnada aracı sanık ...'un kullandığı, ... ... geçip ... Mahallesi'ne ...iken ... mevkisine geldiklerinde, yanlış yola saptıklarını düşünen sanık ...'nin orman yolunda geri manevra yaptığı sırada yolun sağ tarafında bulunan 100 metrelik uçuruma araçla geri geri takla atarak yuvarlandığı, aracın tekerleri üzerinde yönü yukarıyı gösterir şekilde ağaca çarparak durduğu, ölen ...'ın aracın sağ arka yanında sırt üstü yatar vaziyette ölmüş halde bulunduğu, sanık ...'un aracın ön camından, ...'ın ise kendi imkanları ile araçtan çıktıkları olayda; her ne kadar sanık ... kaza anında aracı kendisinin kullanmadığını, ölen ...'in kullandığını savunmuş ise de soruşturma evresinde alınan ilk ifadesinde tanık ...'in evinden yola çıktıktan sonra şoför değişikliği yaptıklarına dair herhangi bir anlatımda bulunmamasına rağmen sonraki savunmalarında ölen ...'in aracı kullanmak istemesi üzerine hatırlamadığı bir yerde değişiklik yaptıklarını savunması, olay nedeniyle şikâyetçi olmadığını beyan ettikten bir süre sonra kanser hastalığı nedeniyle vefat eden tanık... anında aracın arka sol koltuğunda oturduğunu, sanık ...'nin ise sağ ön yolcu koltuğunda oturduğunu beyan etmesine rağmen sanık ..., kendisinin arka sol yolcu koltuğunda oturduğunu, İsmet'in ise arka sağ yolcu koltuğunda oturduğunu savunmuş ise de sanık ...'nin kazadan sonra aracın ön camından dışarıya çıkması da gözetildiğinde sanığın arkada oturduğuna dair savunması inandırıcı olmadığı gibi, kaza yerine 16 km mesafede bulunan ... Tünellerinin kamera görüntülerinden de aracı kullanan kişinin beyaz renkli bir kıyafet giydiği, ölen ...'in üzerinde ise bordo renk ... olduğu tespit edilmekle sanık ...'un sırf suçtan ve cezadan kurtulmaya yönelik savunmasına itibar edilmediği, tüm dosya kapsamından sanığın alkollü vaziyette eşi adına kayıtlı otomobili kullandığı, yanlış yola girmesi üzerine dar olması nedeniyle geri geri manevra kabiliyetinin az olduğu yolda, yolun genişliğini ve durumunu kontrol etmeden geri geri manevra yapmak şeklindeki taksirli davranışıyla kazaya sebebiyet verdiği ve 2918 sayılı Kanun'un 84/j maddesinde düzenlenen manevraları düzenleyen genel şartlara uymaması nedeniyle kazanın oluşumunda asli kusurlu olduğu sabit görülmekle, sanığın üzerine atılı taksirle öldürme suçundan cezalandırılmasına dair karar verilmiştir. 2. İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Alanya 10. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.04.2026 tarihinde karar verildi.