Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/5722 K.2025/2178

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı, tutuklama, el koyma ve adli kontrol tedbiri nedeniyle 100.000 TL maddi ve 150.000 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 51.71 TL maddi ve 75 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurularının, manevi tazminat 120 TL'ye yükseltilmek suretiyle düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; davacının tazminata esas dosya kapsamında, 1 gün gözaltında, 02.12.2019 - 14.09.2021 tarihleri arasında da tutuklu kaldığına, davacının kesinleşen başka bir cezası nedeniyle hükümlü olması nedeniyle tutuklamanın infaz görmediği belirtilmişse de, beraat ettiği dosyada tutuklama kararı olması sebebiyle açık cezaevine geçemedeğine, tüm süre boyunca kapalı cezaevinde kalarak,

denetimli serbestliğe ayrılamadığına, bu sebeple tutuklamanın infaz görmemesi gerekçesiyle tutukluluk süresine ilişkin maddi tazminata hükmedilmemesinin hukuka aykırı olduğuna, davacıya ait iki adet cep telefonuna el konulduğu ve iadesine karar verilmiş olmasına karşın, iade edilmediğine, bu sebeple haksız el koyma sebebiyle cep telefonunu kullanamaması ile meydana gelen değer kaybı bakımından ve adli kontrol tedbiri dolayısıyla tazminata karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Cizre 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/147 Esas – 2019/261 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve temini suçundan 28.10.2018 tarihinde gözaltına alınıp, 29.10.2018 tarihinde imza atmak suretiyle adli kontrol şartıyla serbest bırakıldığı, yapılan yargılama sonunda mahkumiyetine ve hükümle birlikte tutuklanmasına karar verildiği, bu suretle 02.12.2019 - 14.09.2021 tarihleri arasında tutuklu kaldığı,

mahkumiyete ilişkin hükmün temyizde bozulması üzerine Cizre 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2021/178 Esas - 2021/210 Karar sayılı dosyasında beraatine karar verildiği, beraat hükmünün 30.11.2021 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen kararın davacı asile tebliğ edilmediği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, gözaltı ve tutuklamanın mahsuba konu olmadığı ancak tutuklama müzekkeresinin hiç infaz görmediğinin tespit edildiği,

bu bakımdan tutuklama nedeniyle tazminata hükmedilemeyeceği, davacının adli kontrol tedbiri ve cep telefonlarına el konulmasına ilişkin tazminat talepleri yönünden ise meydana gelen somut zararın net olarak ortaya konulmadığı, cep telefonlarını ticari maksatla bulundurduğuna ilişkin herhangi bir delilin de bulunmadığı gerekçesiyle davacının gözaltında kaldığı 1 gün nedeniyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince 1 gün gözaltı yönünden kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince manevi tazminat miktarı yükseltilmek suretiyle düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Davacı vekilinin tüm aşamalarda; iki adet cep telefonuna el konulduğu ve halen iade edilmemesine ilişkin olarak el koyma nedeniyle tazminat talep ettiği, tazminat sebebinin zamanında geri verilmeme ile meydana gelen değer kaybına ilişkin olduğu, dosya içerisinde yer almayan tazminata konu el koyma işlemlerine ilişkin tutanakların Yargıtay denetimine elverişli aslının ya da onaylı suretlerinin dosya içerisine alınarak, el konulan eşyaların net olarak tespiti sonrasında iade edilip edilmediği, edilmiş ise tarihi ile varsa zarar net bir şekilde belirlenerek, CMK'nın 141/1-j maddesindeki "zamanında geri verilmeme" koşulunun oluşup oluşmadığının karar yerinde tartışılması suretiyle hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, eksik incelemeyle ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca Cizre 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,