Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/5797 K.2025/1664

Başsavcılığınca davalı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davalı vekilinin temyiz istemi; eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulduğuna, tazminat isteme koşullarının oluşmadığına, davanın reddine karar verilmesi gerektiğine, reddedilen kısım yönünden lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Adana

7. Ağır Ceza Mahkemesinin 2010/64 Esas-2011/275 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 27.04.2009-30.04.2009 tarihleri arasında 3 gün gözaltında kaldığı, yapılan yargılama sonunda 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinden geçerek 27.06.2013 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen mahkumiyet hükmü üzerine hapis cezasının 25.09.2013-30.10.2017 tarihleri arasında 1.496 gün infaz gördüğü,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 5271 sayılı CMK'nın 308/A maddesi gereğince yapılan itirazın kabulü ile onama kararının kaldırılarak mahkumiyet hükmünün bozulması üzerine yeniden yapılan yargılama sonunda Gaziantep

7. Ağır Ceza Mahkemesinin 2020/43 esas, 2020/189 sayılı kararı ile davacının beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 13.11.2020 tarihinde kesinleştiği, gözaltı ve hükümlülük tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, infaz gören hükümlülük süresinin mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda eksik manevi tazminata hükmolunması, temyiz eden sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davalı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak.

Maddi tazminatın, davacının hükümlü olarak kaldığı 25.09.2013-30.10.2017 tarihleri arasındaki döneme ilişkin net asgari ücret üzerinden hesaplanan "54.253,51" TL olarak tayin edilmesi yerine, bu miktarın üstünde kalacak şekilde "55.066,71" TL olarak tayin edilmesi suretiyle, davacı lehine fazla maddi tazminata hükmolunması, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

16. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1-f maddesi gereği hüküm fıkrasının maddi tazminatın belirlendiği kısmında yer alan "55.066,71 TL" ibaresinin çıkarılarak yerine "54.253,51 TL" ibaresinin eklenmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Gaziantep