Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/6078 K.2025/6722

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız el koyma koyma nedeniyle 326.076,13 TL maddi ve 20.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden 07.03.2014 tarihine kadar işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz istemi; el konulan malın araç üzerinde bekletilmesinden dolayı davacının zarara uğradığına, davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğine, haksız davalar nedeni ile davacının profesyonel destek almak zorunda kalıp manevi olarak yıprandığına ve saire ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

Davacı ...'in sahibi olduğu ... Ltd.

Şti adına 10/08/2011 tarihinde...adına yetkili müdür ...isimli kişi ile 100 ton .......... çayın Mersin limanından Irak ülkseninin ......... şehrine nakliyesinin sağlanması için sözleşme imzaladığı, Mersin Gümrük Müdürlüğünce tescilli .............sayı tarihli Gümrük Beyannamesi muhteviyatı 100 ton çay cinsi eşyanın transit işleminde kullanılan 5 adet taşıma aracından, 4 adetinin taşıdığı 80.000 Kg Çayın sınır geçişleri ile ilgili herhangi olumsuz durum meydana gelmediği,

Mersin Gümrük Müdürlüğünce tescilli işlem görmek üzere Habur Gümrük Müdürlüğüne sevk edilen 25/08/2011 tarihli ............sayılı transit özet beyannamesi muhteviyatı... plakalı araç yükü 2000 kap çay cinsi eşyadan 1797 kap (17970) kg nın çay artığı oldunun tespit edilmesi üzerine transit rejimi çerçevesinde taşınan serbest dolaşımda bulunmayan eşyayı rejim hükümlerine aykırı olarak gümrük bölgesinde bırakarak 5607 sayılı Kanun'un 3/3.

Maddesine muhalefetten davacı hakkında kamu davası açıldığı, Silopi Sulh Ceza Mahkemesinin 19.09.2011 tarihli 2011/ 1533 değişik iş sayılı kararıyla 1797 kap (17970) kg çay atığına el koyma kararının onanmasına, ............sayılı aracın üzerine satılamaz/devredilemez şerhi konulmasına karar verildiği, Silopi 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 23.11.2013 tarihli 2011/700 değişik iş sayılı kararıyla 209 kap çayın sahibine iadesine, 1797 kap çayın bedeli 19.767 dolar teminat karşılığı sahibine iadesine karar verildiği, 26.11.2011 tarihinde teminatın yatırıldığı, 25.09.2012 tarihinde teminatın iadesine karar verildiği,

davacı vekilinin 03.10.2012 tarihinde teminatı iade aldığı, Silopi 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/941 Esas -2012/821 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında yapılan yargılama sonunda davacının beraatine karar verildiği, beraat hükmünün 15/01/2014 tarihinde kesinleştiği, el koyma tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmakla;

İlk derece Mahkemesince.

Mersin Gümrük Müdürlüğünce tescilli ............ / 23.08.2011 sayı tarihli Gümrük Beyannamesi muhteviyatı 100 ton çay cinsi eşyanın transit işleminde kullanılan 5 adet taşıma aracından, 4 adetinin taşıdığı 80.000 Kg Çayın sınır geçişleri ile ilgili herhangi olumsuz durum meydana gelmezken, kalan 1 taşıma aracının sınırı geçişi esnasında, taşınan yükün beyan ve belgelerinde 20.000 Kg çay olarak gösterilmesine rağmen, 2030 Kg lık kısmının çay, 17.970 Kg lık kısmının ise siyah çay imalatı esnasında oluşan üretim artığı olduğunun tespit edilmesi sonucu yani eşyadan kaynaklanan kusur nedeniyle soruşturma,

kovuşturma ve bu kapsamda el koyma işleminin yapıldığı,kanunun aradığı anlamda tazmini gereken el koyma tedbirinden kaynaklanan bir zararın doğmadığı, davacının bir ticaret şirketi dolayısı ile tacir sıfatına sahip olduğu ve basiretli bir tacir olmanın gerektirdiği dikkat ve özeni gösterip taşıttığı eşyaları temsil eden beyan belgelerini doğru olarak düzenleyerek taşıtta bulundurulması gerektiğini bilmesi gerektiği, bu hali ile yapılan işlemlerin kanuna uygun olarak gerçekleştirildiği değerlendirilerek koşulları oluşmayan davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından hükmün vekalet ücretine ilişkin kısmının ''1.600,00 TL'' olarak değiştirilmesi suretiyle istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluşmadığının saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,