Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/6228 K.2025/5450

İlk derece mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Yatağan Asliye Ceza Mahkemesinin 31.03.2022 tarihli, 2021/260 Esas, 2022/232 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan 2863 sayılı Kanun'un 65/1, 5237 sayılı Kanun'un 62/1, 52/2, 51/1-3-7-8. Maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.

2.Kararın sanık müdafii ve katılan vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 27.04.2023 tarihli, 2023/1242 E. 2023/1317 K. sayılı kararı ile mahkumiyet hükmü kaldırılarak sanığın 52371 sayılı Kanun'un 223/2-c maddesi gereğince beraatine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 10.10.2023 tarih, 2023/82458 nolu ve bozma görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, suçun unsurlarının oluştuğuna, sanığın cezalandırılması gerektiğine ve diğer temyiz sebeplerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Bölge Adliye Mahkemesince, dava konusu parselin de içinde bulunduğu Yatağan İlçesi ... Mahallesinin eski yerleşim alanının heyelan bölgesinde olması nedeniyle boşaltılarak kamulaştırıldığı, daha sonra da Enerji ve Tabi Kaynaklar Bakanlığı'nın onayı ile 23/02/2021 tarihinde sanığın yetkilisi olduğu ...

Madencilik Tur.İnş.San.ve Tic.A.Ş.'ye devredildiği, dosyada bir örneği bulunan Muğla Müze Müdürlüğü'nce 22/12/2014 tarihli raporunda sanığın yetkilisi olduğu şirketin madencilik faaliyeti yapmak istediği alanda yapılan kontrolde herhangi bir kültür varlığına rastlanılmadığının belirtildiği, yapılacak çalışmalar sırasında herhangi bir kültür varlığına rastlanılması durumunda çalışmanın durdurularak ivedi olarak Muğla Müze Müdürlüğü'ne haber verilmesi gerektiğinin belirtildiği,

sanığın aşamalardaki savunmalarında devredilen taşınmazlar listesinin 42.sırasında yer alan 1972 parselin niteliğinin kargir belediye binası, iki dükkan ve arsası olarak göründüğünü, burada tescilli bir hamam olduğundan haberlerinin olmadığını, bu binanın yol üzerinde bulunması nedeniyle yıkılmasına karar verdiklerini, bu kararın şirket elemanlarınca yerine getirilirken hamama rastlanması üzerine kendisine haber verildiğini, kendisinin de durumu müze müdürlüğü raporu doğrultusunda müze müdürlüğüne bildirdiğini, soruşturmanın bu şekilde başladığını savunduğu,

dosyanın iadesi üzerine Muğla Müze Müdürlüğü'nün E-37468434-622.03-3409867 sayılı yazısı, Yatağan İlçe Jandarma Komutanlığı'nın 20/03/2023 tarihli yazısı ve ekindeki tutanaklar ile tüm dosya kapsamı ile birlikte değerlendirildiğinde; sanığın yetkilisi olduğu şirkete devredilen dava konusu tescilli hamamın bulunduğu parselde tescilli hamam bulunduğuna dair devir belgeleri içinde bir bilgi bulunmadığı,

sanığın aşamalarda değişmeyen, müze müdürlüğü ve jandarmadan gelen bilgi ve belgelere göre de aksi ispat edilemeyen savunmasına göre tescilli hamamın bulunduğundan yıkım çalışmaları sırasında haberdar olup çalışmayı derhal durdurarak müze müdürlüğüne bilgi verdiği, bu nedenle tescilli hamamın yıkılmasına yönelik bir talimatı bulunmadığı,

ilk derece mahkemesince sanık savunmasına itibar edilmemesine yönelik herhangi bir gerekçe gösterilmeksizin yetersiz gerekçe ile dosya ve delil durumuna uygun olmayan şekilde sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verildiği gerekçesiyle mahkumiyet hükmü kaldırılarak sanığın beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 31.05.2023 tarihli, 2022/7-315 Esas, 2023/322 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere Bölge Adliye Mahkemesinin, İlk Derece Mahkemesinin maddi olayın gerçekleşme biçimine ilişkin kabulünü değiştirmemesi, dosyaya yeni bir delil ikame etme yoluna gitmemesi, İlk Derece Mahkemesinin dosyada mevcut delilleri takdir etmek suretiyle ulaştığı sonucu isabetli bulmayarak aynı delilleri yeniden değerlendirip suçun unsuru bakımından farklı bir sonuca ulaşması,

7035 sayılı Kanun'un gerekçesinde de belirtildiği üzere değişiklikle amaçlanan hususlardan birinin Bölge Adliye Mahkemelerinin daha etkin ve verimli bir şekilde çalışmalarının sağlanması olması hususları birlikte gözetildiğinde; tebliğnamede duruşma açılmadan karar verilmesi sebebiyle bozma öneren düşünceye iştirak edilmemiştir.

Sanık hakkında yetkilisi olduğu şirketin madencilik faaliyeti çalışmaları kapsamında 1972 parsel nolu taşınmazda bulunan tescilli hamama iş makinesi ile zarar verildiğinden bahisle açılan kamu davası kapsamında, öncelikle dava konusu yerin sanığın yetkilisi olduğu şirkete devredildiğine ve devir sürecine ilişkin tüm belgelerin dosya kapsamına alınması, akabinde; dava konusu hamamın Koruma Kurulu'nun 28.11.2019 tarih 371 nolu;

"kültür varlığı olarak tesciline, Müze Müdürlüğü uzmanlarının 22.10.2019 tarihli raporu doğrultusunda söz konusu hamamın üzerinde yer alan betonarme yapının hamama zarar vermeden ne şekilde kaldırılacağına ilişkin rapor hazırlanarak kurula sunulmasına" ilişkin kararının mahallinde mutad vasıtalarla ilan edilip edilmediğinin Koruma Kurulu'nun 17.01.2023 tarihli cevabi yazısında kararın dağıtımının yapıldığını belirttiği kurumlardan sorulmadığı anlaşılmakla, bahse konu 28.11.2019 tarih 371 nolu kurul kararının mahallinde ilan edilip edilmediğinin Muğla Valiliği, İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü, Yatağan Kaymakamlığı, Yatağan Belediye Başkanlığı,

Muğla Büyükşehir Belediye Başkanlığı, Muğla Müze Müdürlüğü'nden sorulması, ayrıca; dağıtım listesinde Elektrik Üretim Anonim Şirketi Genel Müdürlüğü'nün de bulunduğu anlaşılmakla, Elektrik Üretim Anonim Şirketi Genel Müdürlüğü tarafından sanığın yetkilisi olduğu şirkete ya da sanığa tescil kararının bildirilip bildirilmediğinin sorulması, mahallinde icra edilen keşif neticesinde alınan bağımsız arkeolog bilirkişi raporunda.

Müze Müdürlüğü'nün 22.12.2014 tarihli raporunda incelemesi yapılan alanlar ile firmanın incelenmesini istediği alanın metrekaresinin birbirine uymadığı, müze raporu ekindeki 1 ve 2 nolu fotoğrafta görülen alanın 1972 parsel görüntüsü ile uyuşmadığının tespit edilmesi karşısında, dava konusu alanın, 22.12.2014 tarihli Müze Müdürlüğü raporunda "madencilik faaliyeti yapılmasında sakınca bulunmadığı" görüşü belirtilen alan kapsamında kalıp kalmadığının araştırılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeksizin, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,