Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/6281 K.2025/5987

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, hükümlünün memnu haklarının iadesi talebinin reddine ilişkin ek karara, hükümlü müdafii tarafından itiraz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda, ilk olarak Afyon Ağır Ceza Mahkemesinin 28.06.2005 tarih, 2004/319 Esas, 2005/212 Karar sayılı kararı ile sanığın mahkumiyetine karar verildiği, hükmün temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 23.06.2009 tarih, 2009/11350 Esas, 2009/7420 Karar sayılı ilamı ile hükmün bozulmasına karar verildiği, bozma ilamı üzerine Afyonkarahisar 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.11.2009 tarih, 2009/225 Esas, 2009/254 Karar sayılı kararıyla 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği,

denetim süresi içerisinde sanığın yeniden suç işlediğine yönelik ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak Afyonkarahisar 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.10.2012 tarihli kararıyla hükmün açıklanmasına, sanığın 2863 sayılı Kanun'un 65/a, 765 sayılı Kanun'un 59/2, 647 sayılı Kanun'un 6. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis ve 366 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin kararın temyiz edilmeksizin 13.11.2012 tarihinde usulüne uygun şekilde kesinleşmesini müteakip hükümlü müdafinin 25.08.2023 tarihinde memnu hakların iadesini talep ettiği, yerel mahkemece 31.08.2023 tarihli ek karar ile talebin reddine karar verildiği,

hükümlü müdafinin memnu hakların iadesi talebinin reddine dair ek karara itiraz ettiği anlaşılmıştır.

Her ne kadar asıl karar öncesinde, 28.06.2005 tarihli karar aşamasında dosya temyiz incelemesinden geçmişse de, 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 8/1. maddesindeki düzenlemede 20.07.2016 tarihinden önce İlk Derece Mahkemelerince verilen hükümlerin temyiz incelemesinde bozulması üzerine, mahkemesince yapılacak yargılama sonucunda kurulacak ikinci hükmün ancak kesinleşinceye kadar temyiz incelemesine tabi olacağına yer verildiği ve asıl kararın da 13.11.2012 tarihinde usulüne uygun şekilde kesinleştiği değerlendirildiğinde, ikinci hükmün tabi olacağı kanun yolunun verildiği tarihte yürürlükte olan mevzuata göre belirlenmesi gerektiği anlaşılmıştır.

İncelemeye konu ek kararın Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20.07.2016 tarihinden sonra verilmesi nedeniyle 5352 sayılı Adli Sicil Kanununun 13/A maddesinin 5. fıkrasındaki atıf ile 5271 sayılı CMK'nın 272. maddesine göre istinaf kanun yoluna tabi olduğu gözetildiğinde dosyanın tebliğnameye aykırı olarak İNCELENMEKSİZİN İADESİNE, 5271 sayılı CMK’nın 264. maddesi uyarınca, kanun yolunda yanılmanın başvurucunun haklarını ortadan kaldırmayacağından, dosyanın istinaf merciince incelenmek üzere mahalline gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,