Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/6370 K.2024/4521

Davacının tazminat talebi hakkında dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, HMUK'un 427. ve CMUK'un 317. maddeleri gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Mahkemece; davacı vekilinin haksız tutukluluk nedeniyle 50.000,00 TL maddi, 50.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 7.090,65 TL maddi ve 5.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Dairemizce davalı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile yerel mahkemece kurulan hükmün bozulmasına karar verilmiş, bozma üzerine yapılan yargılamada davanın kısmen kabulü ile 5.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş,

Dairemizce davalı vekilinin ve davacı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile yerel mahkemece kurulan hükmün bozulmasına karar verilmiş, bozma üzerine yapılan yargılamada davanın kısmen kabulü ile 4.457,76 TL maddi, 10.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davalı vekilinin temyiz sebepleri; davanın reddi gerektiğine, reddedilen miktar üzerinden davalı lehine vekâlet ücreti ödenmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

Yerel mahkemece, tazminat talebinin dayanağı olan Mardin 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2013/52 Esas – 2014/71 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının uyuşturucu madde kullanımını kolaylaştırma suçundan 19.05.2010-04.11.2010 tarihleri arasında 169 gün tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 04.06.2014 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen beraat hükmünün davacı asile tebliğ edilmediği, tutuklama tarihi 5271 sayılı CMK hükümlerine göre öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, tutukluluk süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada, davalı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak; Davacının Nusaybin Sulh Sulh Ceza Hâkimliğinin, 18.05.2010 tarih, 2010/22 sorgu numaralı suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma, uyuşturucu madde kullanımını kolaylaştırma, göçmen kaçakçılığı yapma ve rüşvet vermek suçlarından 18.05.2010 tarihinde 4 ayrı tutuklama müzekkeresi ile tutuklandığı anlaşılmıştır.

Davacının tazminat talebinin Mardin 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2013/52 Esas – 2014/71 Karar sayılı uyuşturucu madde kullanımını kolaylaştırma suçuna ilişkin verilen beraat hükmüne ilişkin olduğu da dikkate alındığında;

Diyarbakır E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nun 12.05.2022 tarih 2022/5285 sayılı cevabi yazısında davacı hakkında koruma tedbirleri nedeniyle tazminat davasına dayanak olmayan suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma suçuna ilişkin tutuklama müzekkeresinin 25.08.2010 - 02.12.2010 tarihleri arasında infaz edildiği sırada tazminat davasına konu uyuşturucu madde kullanımını kolaylaştırma suçuna ilişkin olarak 04.11.2010 tarihinde tahliye edildiği, uyuşturucu madde kullanımını kolaylaştırma suçundan düzenlenen tutuklama müzekkeresinin infaz edilmemesi nedeniyle yasal şartları oluşmayan davanın reddine karar verilmesi gerekirken kısmen kabul edilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün CMUK'un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,