Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/6683 K.2025/4642

Dairemizce verilen bozma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, davacı vekilinin duruşmalı inceleme isteminin, 5271 sayılı CMK'nın 299. maddesi gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Mahkemece; davacı vekilinin haksız el koyma nedeniyle 350.000,00 TL maddi tazminatın el koyma tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Dairemizce davacı vekilinin temyiz istemi üzerine yerel mahkemece kurulan hükmün bozulmasına karar verilmiş, bozma üzerine yapılan yargılamada davanın reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz istemlerinin reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; kararın kesinleşmesi beklenmeden davanın reddine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

Yerel mahkemece, tazminat talebinin dayanağı olan Kavak Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/122 Esas ve 2015/166 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacıya 4733 sayılı Kanuna muhalefet suçu kapsamında, malen sorumlu olarak davacıya ait ... plakalı araca el konulduğu ve yapılan yargılama sonunda aracın müsaderesine yer olmadığına dair karar verildiği, kararın temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 07.06.2021 tarihli ve 2018/15416 Esas – 2021/7645 Karar sayılı ilamı ile kararın bozulmasına karar verildiği,

el koyma tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 142 nci maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ancak el koymaya konu araçla ilgili olarak verilen kararın kesinleşmediğinden bahisle CMK 142. maddesinde belirtilen yasal şartların oluşmadığı belirlenerek davanın reddine verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR