Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/884 K.2026/2415

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafi ve katılan Kurum vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında şantaj ve müstehcenlik suçundan yapılan yargılama sonucunda sanığın 5237 sayılı TCK'nın 107/1, 43/1, 62/1. maddeleri gereğince 1 yıl 15 gün hapis ve 5 gün karşılığı 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına; ayrıca 5237 sayılı TCK'nın 226/3-2. cümlesi, 62/1. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis ve 4 gün karşılığı 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılarak yapılan istinaf inceleme sonunda, İlk Derece Mahkemesinin mahkumiyet hükümlerinin kaldırılması ile sanığın 5237 sayılı TCK'nın 107/1, 62/1. maddeleri gereğince 10 ay hapis ve 4 gün karşılığı 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına; ayrıca 5237 sayılı TCK'nın 226/3-1. cümle, 62/1. maddeleri gereğince 4 yıl 2 ay hapis ve 4 gün karşılığı 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca, şantaj suçuna ilişkin hükmün 5271 sayılı CMK'nın 286/2-b maddesi gereğince kesin nitelikte olması nedeniyle sanık müdafi ve katılan Kurum vekilinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesi gereğince reddine, müstehcenlik suçuna ilişkin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Kurum vekilinin temyiz sebepleri: Sanık hakkında belirlenen cezaların üst sınırdan takdir edilmesi, takdiri indirim uygulanmaması ve Kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

Sanık müdafinin temyiz sebepleri; Bölge Adliye Mahkemesince mahkumiyete yeterli somut delil bulunmadan verilen kararların bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, inceleme raporu, mesaj içerikleri, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanığın katılandan müstehcen nitelikte fotoğraf talep ettiği, gönderilen fotoğrafı saklayarak, ifşa edeceğinden bahisle başka müstehcen fotoğraflar göndermesi hususunda katılanı tehdit etmek suretiyle üzerine atılı müstehcenlik ve şantaj suçlarını işlediği gerekçesiyle mahkumiyetine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, sanığın sabit olan şantaj suçuna ilişkin mahkumiyet kararında zincirleme suç hükümlerinin uygulanamayacağı ayrıca sanığın, suç tarihinde 12-15 yaş aralığında olan katılandan müstehcen nitelikte fotoğraf isteyerek, bu fotoğrafı oluşturup saklamak suretiyle TCK 226/3-1. cümlesine uyan (müstehcen görüntü yazı veya benzeri sözleri içeren ürünlerin üretiminde çocukları kullanmak suretiyle) müstehcenlik suçunu işlediği sonucuna varılmış ve anılan suçlar gereğince cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

1.Şantaj suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemleri yönünden; 5271 sayılı Kanının 286/2-b maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafi ve katılan Kurum vekilinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE,

2.Müstehcenlik suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemleri yönünden;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafi ve katılan Kurum vekili tarafından öne sürülen tüm temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,