Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/92 K.2025/2774

Dairemizin bozma kararı üzerine yapılan yargılama sonucunda Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda, 2863 sayılı Kanun'un 65/b, 5237 sayılı Kanun'un 62/1., 52/2. maddeleri uyarınca 5 ay hapis ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231/5.

Maddesi gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına dair Ermenek Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.05.2013 tarihli ve 2012/105 Esas, 2013/103 Karar sayılı kararının 12.06.2013 tarihinde kesinleşmesine müteakip sanığın denetim süresi içinde 05.05.2018 tarihinde TCK'nın 142/1-e maddesinde tanımlanan kullanımı gereği açıkta bırakılmış eşya hakkında hırsızlık suçunu işlediği ve Ermenek Asliye Ceza Mahkemesinin bu suçtan sanığın mahkumiyetine karar verdiği,

hükmün 30.01.2019 tarihinde kesinleştiği ve ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak önceki hükmün 5271 sayılı Kanun'un 231/11. maddesi gereğince Ermenek Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.04.2019 tarihli ve 2019/61 Esas, 2019/193 Kararı ile açıklandığı anlaşılmıştır.

2. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 09.07.2019 tarihli ve 2019/1948 Esas, 2019/1949 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde mahkumiyet hükmü kaldırılarak sanığın 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

3. Dairemizin 07/04/2022 tarih, 2021/7816 Esas, 2022/2744 Karar nolu bozma ilamında. "Sanık hakkında ilk derece mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmüne karşı yapılan istinaf başvurusu üzerine bölge adliye mahkemesince mahkumiyet hükmü kaldırılarak duruşma açılmaksızın 5271 sayılı CMK'nın 280/1-a maddesi delaletiyle aynı Kanunun 303/1-a maddesi uyarınca beraat kararları verilmiş ise de;

anılan Kanun hükmünün delil değerlendirilmesi yapılmaksızın derhal beraat kararı verilebilecek hallerde uygulanabileceği, sanık hakkındaki mahkumiyet hükmü bakımından ise 5271 sayılı CMK'nın 280/1-e maddesi uyarınca duruşma açılarak ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre yeniden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, duruşma açılmaksızın dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda sanığın 5271 sayılı CMK’nın 223/2-e maddesi gereğince beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesince yapılan istinaf incelemesi sonucunda verilen 09/07/2019 tarihli, 2019/1948 esas, 2019/1949 karar sayılı ilk derece mahkemesinin kararındaki mahkumiyete ilişkin bölümlerin beraat hükmü ile değiştirilmesi suretiyle hukuka aykırılığın “düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine” ilişkin kararın açıklanan nedenle ve sair yönleri incelenmeksizin 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA,." gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

4.Konya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 20.10.2022 tarihli ve 2022/1411 Esas, 2022/2494 Karar sayılı kararı ile duruşma açılmak suretiyle, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilerek sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiş olup, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 29.12.2022 tarih, 2022/161386 nolu esastan ret görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ve diğer temyiz sebeplerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Bölge Adliye Mahkemesince; iddia, savunma, olay yeri tespit tutanağı, ...

Doğal Sit Alanı'nın Koruma Amaçlı İmar Planı plan notları, tanıklar ..., ..., ...'nün anlatımları ve tüm soruşturma evrakı içeriği ve tüm dosya birlikte değerlendirildiğinde; her ne kadar sanık ... hakkında, Ermenek Asliye Ceza Mahkemesinin 08/05/2013 tarih 2012/105 Esas ve 2013/103 Karar sayılı ilamı ile sanıklar ... , ... , ... ile iştirak halinde 2863 sayılı yasaya muhalefet suçunu işlediğinden bahisle HAGB kararı verilip açıklanan bu karar ile de sanık ... hakkında mahkumiyet kararı verilmiş ise de;

sanık ...'ın talimatı doğrultusunda çalışan işçisi olan sanık ...'ın sanık ... ait alabalık çiftliğine su götürmek için bir bölümü yer üstünde 2.Doğal Sit alanında kalan alana 300 metre uzunluğunda plastik ve demir boru döşenmek suretiyle kazı yapılması olayında; ... isimli işletmede işçi olarak çalışan, yaptığı işlerden sorumlu olan Ali İşleyen isimli şahsın talimatı üzerine yazlık caminin bulunduğu mevkiden başlayarak yaklaşık 100 m'lik alanda kazı yaptığını beyan eden sanıktan.

Yargıtay 12. Ceza Dairesi'nin 25/06/2014 tarih 2013/14169 Esas, 2014/15776 Karar sayılı kararında da işaret olunduğu üzere; olay yerinin sit alanı veya 2863 Sayılı Kanun'un 6. Maddesi kapsamında korunması gerekli bir alan olup olmadığını, korunması gerekli bir alan ise ilgili kurumlardan izin alınıp alınmadığını araştırma ve denetleme görevinin beklenemeyeceği, oluş ve tüm dosya kapsamına göre;

sanık ...'ın, diğer sanık ... ile iştirak halinde hareket edip suç işleme kasdıyla hareket ettiğine dair sanığın savunmalarının aksine, her türlü şüpheden uzak, kesin, somut ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesiyle mahkumiyet hükmü kaldırılarak sanığın beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanun'a uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Ermenek Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,