Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/947 K.2024/1554

Sanık hakkında Yargıtay 4. Ceza Dairesince verilen bozma ilâmı üzerine kurulan hükmün; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemenin sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan 5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesine göre açıklanan 5237 sayılı TCK'nın 123/1, 62, 53/1. maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına ilişkin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemine dayalı olarak yapılan inceleme sonucunda Yargıtay 18. Ceza Dairesince verilen 05.11.2019 tarihli bozma ilâmı üzerine Yerel Mahkemece sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan CMK'nın 231/11. maddesine göre açıklanan TCK'nın 123/1, 62,

53/1. maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına ilişkin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemine dayalı olarak yapılan inceleme sonucunda Yargıtay 4. Ceza Dairesince verilen 26.01.2021 tarihli bozma ilâmı üzerine Yerel Mahkemece sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan CMK'nın 231/11. maddesine göre açıklanan TCK'nın 123/1, 62, 53/1. maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma ilâmına uyularak kurulan hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; sanık hakkında beraat kararı verilmesi, cezanın seçenek yaptırımlara çevrilmesi için hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE ve KARAR

Sanık hakkında açıklanması geri bırakılan 12.06.2012 tarihli hükmün, Devrek Asliye Ceza Mahkemesinin 22.01.2015 tarihli kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/11. maddesi gereğince açıklandığı ve Yargıtay 18. Ceza Dairesinin 05.11.2019 tarihli ilamıyla anılan mahkemenin 22.01.2015 tarihli kararının bozulmasına karar verildiği gözetilerek, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda sanık hakkında yeni bir hüküm kurulması gerekirken, 12.06.2012 tarihli hükmün üçüncü kez açıklanması suretiyle yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Hukuka aykırı olup, sanığın müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,