Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2024/1206 K.2025/6588

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, katılan vekili ve sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk derece mahkemesince sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e bendi uyarınca beraat kararı verilmiş, mahalli Cumhuriyet savcısının ve katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile 5271 sayılı CMK'nın 280/1-g bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın 2863 sayılı Kanun'un 70/1, 5237 sayılı TCK'nın 62, 52/2-4,58 ve 53. maddeleri uyarınca mahkumiyetine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması görüşünü içerir tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdii edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Sanığın temyiz nedenleri; hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, yerinde olmayan gerekçelerle lehe hükümlerin uygulanmadığına ve sair nedenlere ilişkindir.

B.Katılan vekilinin temyiz nedenleri; vekalet ücretine hasren temyiz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk derece mahkemesince dosyada mevcut bilgi ve belgeler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin, inandırıcı ve yeterli delil elde edilemediğinden 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraatine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından mahalli Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin istinaf başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde dosyanın incelenmesinde; kolluk tutanakları içeriği, 15.06.2021 tarihli araştırma tutanağına göre sanığın istinaf dışı sanıkla birlikte ticari araçla gelerek ellerinde bulunan tarihi eserleri piyasaya satmak için müşteri aradıkları bilgisinin alınmış olması, olayın oluş şekli, suça konu eserlerin bir kısmının araçta sağ ön yolcu koltuğu paspasının üzerinde siyah poşet içerisinde, bir kısmının ise aracın sağ ön yolcu koltuğu arka cebinde şeffaf poşet içerisinde ele geçirilmesi,

kolluk tarafından sanığın beyan ettiği şahsa ilişkin çevrede yapılan araştırmada böyle bir şahsın tespit edilememesi göz önüne alındığında, sanığın aşamalardaki suça konu eserleri tanımadıkları bir kişinin poşetle getirip taksiye bırakarak uzaklaştığına yönelik savunmalarının hayatın olağan akışına aykırı ve suçtan kurtulmaya yönelik olduğu anlaşılmakla, duruşma açılarak yeniden yapılan yargılama sonucunda ilk derece mahkemesinin beraat hükmü kaldırılarak sanığın sabit olan taşınır kültür varlığı bulundurma suçundan 2863 sayılı kanunun 70/1. maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından,