Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2024/14 K.2025/1651

Sanık hakkında Yargıtay 4. Ceza Dairesince verilen bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı Ceza Muhakemesi Usulü Kanun'un (1412 sayılı Kanun) 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Yerel Mahkemece sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 123/1, 62, 50/1a. ve 52. maddeleri uyarınca 1.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, ilgili kararın temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin, 25.10.2022 tarihli, 2020/17064 Esas, 2022/20785 Karar sayılı ilamıyla; basit yargılama usulü yönünden değerlendirme yapılması zorunluluğu gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

2. Yargıtay 4. Ceza Dairesince verilen bozma kararı üzerine yapılan yargılama sonucunda, Yerel Mahkemece bozma ilamına uyulması yönündeki kararı ile basit yargılama usulü ile verilen karara sanık müdafiinin itiraz etmesi nedeniyle genel hükümlere göre yapılan yargılama sonucunda, sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan, 5237 sayılı Kanunun 123/1, 62 ve 52. maddeleri uyarınca 1.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, suçun yasal unsurlarının somut olayda gerçekleşmediğine, sanığın gösterdiği tanıkların dinlenmemesi suretiyle adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine, sanık lehine hükümlerinin uygulanması gerekirken uygulanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, Yargıtay 4. Ceza Dairesince verilen bozma ilâmı üzerine yapılan yargılama sonunda; dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede, sanığın katılanın kullanmış olduğu telefon numarasını katılanın istememesine karşın sık sık mesaj attığı olayda katılanı rahatsız eden sanık hakkında 5237 sayılı Kanunun 123/1. maddelerindeki kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,