Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2024/1751 K.2025/4920

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacılar vekili ve katılma yoluyla davalı vekili tarafından temyizleri üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacılar vekilinin haksız el koyma nedeniyle 700.000,00 TL maddi tazminat ve 100.000,00 TL manevi tazminatın elkoyma tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin davacı ...'nin maddi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 26.503,37 TL maddi tazminatın 17.02.2016 tarihinden, davacı ...'nın maddi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 12.328,20 TL maddi tazminatın 17.02.2016 tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekili ve davacı vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davalı vekilinin temyiz isteminin reddine ve davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacılar vekilinin temyiz sebepleri; eksik inceleme yapıldığı, el konulan araçların çalışmadığı dönemlerin kazançlarına göre tazminat hesabının yapılması gerektiği, araç bedelleri üzerinden tazminatın hesaplanmasının yanlış olduğu, bu durumda manevi tazminatın ödenmemesi, maddi tazminatın da bu denli düşük tutulmasının uygun olmadığı ve hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.

Davalı vekilinin temyiz sebepleri; davanın reddine karar verilmesi gerekirken istinaf talebinin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğu ve bu nedenle hükmün bozulması gerektiği hususuna ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Balıkesir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/287 Esas 2017/1154 Karar sayılı ceza dosyası incelendiğinde, göçmen kaçakçılığı suçundan yürütülen soruşturma kapsamında ... ve ... plakalı araçlara Balıkesir 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 2016/303 D.

İş sayılı ve 17.02.2016 tarihli kararı ile el konulmasına karar verildiği ve yapılan yargılama sonunda dosya dışı sanıklar hakkında beraat ve ... ve ... plakalı araçların sahiplerine iadesine hükmedildiği, hükmün 12.12.2017 tarihinde kesinleştiği, el konulan bu araçlara ilişkin CMK'nın 128/4. maddesi uyarınca sicil kaydına şerh konulmak suretiyle daha az zarara yol açabilecek bir yolun da varlığına rağmen, mahkemece karar verildikten sonra sahiplerine teslimine dair 19.03.2018 tarihinde yazı yazıldığı,

... plakalı aracın 10.01.2018 tarihli Bakırköy 14. İcra Müdürlüğünün hacizli yakalamaları olması nedeniyle fiilen teslim işleminin gerçekleştirilemediği, ... plakalı araca ilişkin resmi teslim belgesinin mevcut olmadığı, bulunduğu otopark yetkilisince 05.03.2016 tarihinde teslim edildiğinin bildirildiği, bu durumda araç yönünden teslim tarihinin 19.03.2018 tarihi olarak kabulü gerektiğinden, her iki araca 761 gün el konulması şeklindeki müdahalenin ölçülülük anlamında gereklilik ölçütünü sağlamadığı,

bu kapsamda, davacı lehine 5271 sayılı CMK’nın 141'inci maddesinin birinci fıkrasının (j) bendi kapsamında tazminat isteme koşullarının oluştuğu; araçların amortisman giderleri bakımından raiç değer üzerinden değerleme yapmak için bilirkişi incelemesi yapılmış, bilirkişi tarafından düzenlenen raporda;

her iki araç yönünden bağlı kaldığı sürelere ilişkin amortisman kaybı hesapları yapılmış, davacı ...'ye ait ... plakalı aracın amortisman giderinin 26.503,37 TL, davacı ...'a ait ... plakalı aracın amortisman giderinin ise 12.328,20 TL olduğu bildirilmiş olup, elkoyma kararından sonra araçlar üzerinde haciz yapılmasının amortisman temelinde maddi tazminatı ortadan kaldırmayacağı, zira sonuç olarak değer kaybı üzerinden satış yapılacağından her durumda maddi kayıp olarak değerlendirilmesi gerektiği sonucuna varılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Davalı vekilinin temyiz isteminin, davacılar vekilinin temyiz dilekçesinin 10.11.2023 tarihinde tebliğ edilmesinin ardından 14.11.2023 tarihinde yapıldığı ve bu itibarla katılma yoluyla temyiz olduğu anlaşıldığından, tebliğnamedeki davalı vekilinin temyiz isteminin kesinlik sınırı itibariyle reddine karar verilmesini isteyen görüşe iştirak edilmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekilinin ve davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1-Tazminata konu ceza dosyası kapsamında, davacılara ait araçlara el koymadan kaynaklı meydana gelen amortisman kaybının maddi tazminat olarak ödenmesine hükmedilmişse de; Dosya kapsamından minibüs ve servis cinsinde, ticari kullanıma sahip olduğu tespit edilen araçlara ilişkin, el koymadan kaynaklı davacıların uzun süre aracını kullanamaması nedeniyle uğradıkları kazanç kaybından, bakım, yakıt, amortisman gibi giderlerin düşülmesi suretiyle, net kazanç kaybı tespit edilerek, sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı şekilde hüküm tesisi,

2-Dosya kapsamından ... plakalı aracın Balıkesir 2. İcra Dairesinin 2016/247 Talimat sayılı dosyası ile açık artırma yoluyla 07.12.2016 tarihinde satıldığı anlaşılmış olup fiili el koyma süresinin 17.02.2016-07.12.2016 tarihleri arasında kaldığından el koyma nedeniyle davacının uğradığı kazanç kaybına ilişkin maddi tazminatın ... plakalı araç yönünden bu tarihler yönünden karar verilmesi gerekirken, araç teslim tarihinin 19.03.2018 tarihi olarak kabul edilerek yazılı şekilde karar verilmesi,

3- ... plakalı araç yönünden ise fiili el koyma süresinin 17.02.2016-12.12.2017 tarihler arasında kalan dönem için el koyma nedeniyle davacının uğradığı kazanç kaybına ilişkin maddi tazminatın hesaplanarak karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davalı vekili ve davacılar vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,