Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2024/180 K.2024/4360

Taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olma suçundan sanık ...'ın, basit yargılama usulü uygulanmak suretiyle yapılan yargılama sonunda, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 89/1, 89/2-b, 62, 52 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 251/3. maddeleri gereğince 3.375,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin İstanbul 59. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.02.2022 tarihli ve 2018/108 esas, 2022/271 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. fıkrası uyarınca, 29/12/2023 gün ve 94660652-105-34-30144-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.01.2024 tarihli ve KYB-2024/1628 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.01.2024 tarihli ve KYB-2024/1628 sayılı kanun yararına bozma isteminin.

“1- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 61. maddesinin 5. fıkrasında "...Yukarıdaki fıkralara göre belirlenen ceza üzerinden sırasıyla teşebbüs, iştirak, zincirleme suç, haksız tahrik, yaş küçüklüğü, akıl hastalığı ve cezada indirim yapılmasını gerektiren şahsi sebeplere ilişkin hükümler ile takdiri indirim nedenleri uygulanarak sonuç ceza belirlenir.." şeklinde yer alan düzenleme ile sonuç cezanın nasıl belirleneceğinin düzenlendiği,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun "Basit yargılama Usulü" başlıklı 251/3. maddesinde yer alan "Beyan ve savunma için verilen süre dolduktan sonra mahkemece duruşma yapılmaksızın ve Cumhuriyet savcısının görüşü alınmaksızın, Türk Ceza Kanununun 61 inci maddesi dikkate alınmak suretiyle, 223 üncü maddede belirtilen kararlardan birine hükmedilebilir.

Mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenlemede ise indirim oranının sonuç ceza belirlendikten sonra uygulanması gerektiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında katılana yönelik taksirle yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 89/1,

89/2-b ve 62. maddelerine göre belirlenen 225 gün karşılığı adli para cezası üzerinden 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 251/3. maddesi uyarınca 1/4 oranında indirim yapılarak belirlenecek 168 gün karşılığı adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20,00 Türk lirası üzerinden 3.360,00 Türk lirası adli para cezasına çevrilmek suretiyle sonuç cezanın belirlenmesi gerekirken,

sanığın 225 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesini takiben 5237 sayılı Kanun'un 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20,00 Türk lirası üzerinden yapılan paraya çevirme işlemi neticesinde 4.500,00 Türk lirası adli para cezası üzerinden 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 251/3. maddesi uyarınca 1/4 oranında indirim yapılarak sanığın neticeten 3.375,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği,

5271 sayılı Kanun'un 251/3. maddesi uyarınca indirim oranının gün karşılığı adli para cezası üzerinden yapılması yerine, belirlenen 225 gün adli para cezasının paraya çevrildikten sonra yapılması suretiyle fazla ceza tayin olunmasında, 2-Kabule göre de, mağdurdaki kemik kırığının hayat fonksiyonlarını orta (3.) derecede etkileyecek nitelikte olduğunun kabul edilmesine göre, 5237 sayılı Kanun'un 89/2-b maddesinde kemik kırığının hayat fonksiyonlarındaki etkisine göre cezanın yarısına kadar artırılabileceğinin öngörülmesi,

Adlî Tıp kriterlerinde de kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarını etkileme derecelerinin hafif (1. derece), orta (2. ve 3. derece) ve ağır (4., 5. ve 6. derece) olarak sınıflandırılması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 87/3. maddesi uyarınca kırığın hayat fonksiyonlarına etkisi dikkate alınarak makul oranda bir artırım yapılması gerekirken, 5237 sayılı Kanun'un 3. maddesindeki orantılılık ilkesini ihlal edecek şekilde (1/2) oranında artırım yapılmak suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayin edilmesinde,” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1.Sanık hakkında taksirle yaralama suçundan kurulan hükümde TCK'nın 89/1, 89/2-b ve 62. maddelerine göre belirlenen 225 gün karşılığı adli para cezası üzerinden CMK'nın 251/3. maddesi uyarınca 1/4 oranında indirim yapılarak belirlenen 168 gün karşılığı adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20 TL üzerinden 3.360 TL adli para cezasına çevrilmek suretiyle sonuç cezanın belirlenmesi gerekirken,

sanığın 225 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildikten sonra TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20 TL üzerinden yapılan paraya çevirme işlemi neticesinde 4.500 TL adli para cezası üzerinden CMK'nın 251/3. maddesi uyarınca 1/4 oranında indirim yapılarak neticeten 3.375 TL adli para cezasına hükmedilerek sanık hakkında fazla ceza tayin edildiği anlaşılmakla, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

2. Sanığa atılı suçun taksirle yaralama suçu olduğu, katılanda meydana gelen kemik kırığı sebebiyle temel cezanın belirlenmesi sonrasında TCK'nın 89/2-b maddesi uyarınca yarı oranında arttırım yapılması gerektiği, TCK'nın 87/3 maddesinin kasten yaralama suçuna ilişkin olduğu, mahkemenin uygulamasının yerinde olduğu anlaşılmakla, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmemiştir.

III. KARAR

Yukarıda açıklanan nedenlerle, İstanbul 59. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.02.2022 tarihli ve 2018/108 esas, 2022/271 sayılı kararına yönelik, 1.(2) numaralı kanun yararına bozma talebi yerinde görülmediğinden REDDİNE, 2.(1) numaralı kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 3. İstanbul

59. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.02.2022 tarihli ve 2018/108 esas, 2022/271 sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nın 309/3. fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 4. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden.

2 numaralı hükmün dördüncü paragrafının çıkarılarak yerine "CMK'nin 251/3.maddesi gereğince verilen cezadan 1/4 oranında indirim yapılarak sanığın 168 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına," cümlesinin eklenmesi ile 2 numaralı hükmün beşinci paragrafının çıkarılarak yerine "Sanığın kişiliği suçun işlenmesindeki özellikler, olaydan sonraki olumlu tutum ve davranışı,