Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2024/181 K.2024/4475

2863 sayılı Kanunu'na aykırılık suçundan sanık ...'ın, 2863 sayılı Kanun'un 74/1, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 251/3, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52/3 maddeleri gereğince 2.700,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Bozüyük 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.06.2022 tarihli ve 2021/295 esas, 2022/404 sayılı kararının 08.09.2022 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 19.12.2023 tarihli ve 94660652-105-11-25026-2023-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.01.2024 tarihli ve KYB-2023/138607 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.01.2024 tarihli ve KYB-2023/138607 sayılı Kanun yararına bozma isteminin;

"Sanığın 17/04/2016 tarihinde işlemiş olduğu 2863 sayılı Kanun'a muhalefet suçu sebebiyle doğrudan açılan kamu davasında, Bozüyük 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/04/2019 tarihli ve 2017/226 esas, 2019/255 sayılı kararıyla mahkumiyetine karar verilmesi üzerine yapılan istinaf başvurusunda Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 21/05/2021 tarihli ve 2019/5723 esas, 2021/1420 sayılı ilamı ile mahkumiyete konu suçun ön ödeme kapsamında kaldığından bahisle hükmün bozulmasına karar verilmesini müteakip Bozüyük 2. Asliye Ceza Mahkemesince sanığa ön ödeme ihtaratının yapılarak 16/03/2022 tarihinde tebliğ edilmesi üzerine,

mahkemeye ibraz edilen makbuz bulunmadığından, basit yargılama usulü uygulanmak suretiyle yapılan yargılama sonucunda anılan mahkemenin 06/06/2022 tarihli ve 2021/295 esas, 2022/404 sayılı kararı ile sanığın mahkumiyetine karar verilmiş ise de,

5237 sayılı Kanun'un 75. maddesinin 1. fıkrasının son bendinde yer alan "..Soruşturma giderleri ile birlikte, Cumhuriyet savcılığınca yapılacak tebliğ üzerine on gün içinde ödediği takdirde hakkında kamu davası açılmaz..." şeklindeki düzenleme ile anılan maddenin 7. fıkrasında yer alan " Ödemede bulunulması üzerine verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair kararlar ile düşme kararları, bunlara mahsus bir sisteme kaydedilir" şeklindeki düzenlemeler nazara alındığında,

Sanığın üzerine yüklenen suçun 5237 sayılı Kanun'un 75. maddesinde yer alan düzenleme uyarınca ön ödemeye tabi olduğu, kovuşturma aşamasında dosya arasında bulunan teklif formlarından, Bozüyük 2. Asliye Ceza Mahkemesince ön ödeme teklif ve ihtarının 16/03/2022 tarihinde tebliğ edilmek suretiyle yapılmasına rağmen, sanığın yasal süresi içerisinde önödeme ihtarına uymadığı gerekçesiyle Bozüyük 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/06/2022 tarihli kararı ile sanığın mahkumiyetine dair karar verilmiş ise de,

sanığa 16/03/2022 tarihinde tebliğ edilen Bozüyük 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/295 esas sayılı ve bila tarihli ön ödeme önerisinde belirtilen miktarın 24/03/2022 tarihinde Bursa Vergi Dairesi Başkanlığına ödediğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında düşme kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde sanığın cezalandırılmasına karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Sanığın üzerine yüklenen suçun 24.10.2019 tarih ve 30928 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 16. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 75. maddesinin 6. fıkrasında yapılan değişiklik uyarınca, önödeme kapsamına alındığı,

Bozüyük 2. Asliye Ceza Mahkemesince ön ödeme teklif ve ihtarının 16.03.2022 tarihinde tebliğ edilmek suretiyle yapılmasına rağmen, sanığın yasal süresi içerisinde önödeme ihtarına uymadığı gerekçesiyle Bozüyük 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.06.2022 tarihli kararı ile sanığın mahkumiyetine dair karar verilmiş ise de, sanığa 16.03.2022 tarihinde tebliğ edilen Bozüyük 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/295 esas sayılı ve bila tarihli ön ödeme önerisinde belirtilen miktarın 24.03.2022 tarihinde Bursa Vergi Dairesi Başkanlığına ödediğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında düşme kararı verilmesi gerekirken,

yazılı şekilde sanığın cezalandırılmasına karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Bozüyük 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.06.2022 tarihli ve 2021/295 esas, 2022/404 karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,