Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2024/1853 K.2025/4974

Dairemizce verilen bozma kararı üzerine davacı hakkında Mahkemece kurulan hükmün; davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 1086 sayılı HMUK'un 427. ve 1412 sayılı CMUK'un 317. maddeleri gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Mahkemece; davacı vekilinin haksız tutukluluk nedeniyle 250.000,00 TL maddi ve 200.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 16.434,75 TL maddi, 50.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine hükmedilmiş, kararın davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizce davanın reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile kararın bozulmasına karar verilmiş, bozma kararı üzerine Mahkemece davanın reddine karar verilmiş,

kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizce davanın kısmen kabulü ile davacı lehine her bir tutukluluk süresi için ayrı ayrı tazminata hükmedilmesi gerektiği gerekçesi ile kararın bozulmasına karar verilmiş, bozma kararı üzerine Mahkemece 1.687,00 TL maddi, 5.000,00 TL manevi tazminatın 27.11.2006 tarihinden, 1.384,00 TL maddi, 4.000,00 TL manevi tazminatın 23.04.2007 tarihinden, 4.024,00 TL maddi, 12.000,00 TL manevi tazminatın 11.08.2007 tarihinden ve 1.448,00 TL maddi, 5.000,00 TL manevi tazminatın 17.12.2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine hükmedilmiş,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davalı vekilinin temyiz sebepleri; tazminat isteminin haksız olduğuna ve hükmedilen tazminatın fazla olduğuna ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

Mahkemece, tazminat talebinin dayanağı olan İstanbul

12. Ağır Ceza Mahkemesinin 2012/83 Esas - 2012/312 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının suç işlemek amacıyla örgüt kurma ve uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçlarından 27.11.2006 tarihinde tutuklanmasına karar verildiği, tutuklama kararının 27.11.2006 – 10.04.2007 tarihleri arasında 134 gün, 23.04.2007 – 06.08.2008 tarihleri arasında 105 gün, 11.08.2007 – 28.05.2008 tarihleri arasında 291 gün ve 17.12.2008 – 10.03.2010 tarihleri arasında 448 gün infaz görmesi nedeniyle davacının bu tarihler arasında toplam 978 gün tutuklu kaldığı,

yapılan yargılama sonunda suç işlemek amacıyla örgüt kurma suçundan beraatine, uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçundan ise davacının eyleminin kullanmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurma suçu kapsamında kaldığı kabul edilerek davacı hakkında TCK'nın 191. maddesi gereğince tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine hükmedildiği, hükmün 21.11.2012 tarihinde kesinleştiği, denetimli serbestliğin ihlal edilmesi nedeniyle yargılamaya devamla davacının 300 gün karşılığı 6.000,00 TL adli para cezasına hükmedildiği,

hükmün 16.12.2014 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, tutukluluk süresinin mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat miktarının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, davalı vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü tüm temyiz sebeplerinin reddi ile hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak,