Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2024/1960 K.2025/1562

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İstanbul 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.03.2023 tarihli ve 2020/340 E., 2023/193K. sayılı ilamıyla sanıklar hakkında yürütülen yargılama neticesinde 2863 sayılı Kanunun 65/1, 5237 sayılı TCK'nın 62, 52, 51/1-3, 53 maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, hapis cezalarının ertelenmesine, 3 yıl denetim süresi belirlenmesine karar verilmiş, karara karşı katılan vekili ve sanıklar müdafii tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesince dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 280/1-a, 303/1-a maddelerinde yer alan yasal düzenlemenin verdiği yetkiye dayanılarak; Yerel Mahkeme hükmü bütünüyle çıkarılarak yerine;

"Sanıklar ... ve ... hakkında müsnet suçtan kamu davası açılmışsa da; vaki zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/8 maddesi gereğince sanıklar hakkında açılan kamu davalarının ayrı ayrı düşmesine,

Yapılan yargılama giderlerinin hazine üzerinde bırakılmasına,", fıkraları eklenmek suretiyle hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiş, karara karşı katılan vekili tarafından temyiz başvurusunda bulunması üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan temyiz isteminin esastan reddi görüşünü içerir tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulması gerektiğine, zamanaşımının dolmadığına ve resen tespit olunacak nedenlere ilişkindir.

III.OLAY VE OLGULAR

İstanbul İli, Beyoğlu İlçesi, ... Mahallesi, ...

Caddesi, Kapı no 130, 3 pafta, 315 ada, 66 parselde kayıtlı olan Gayrimenkul Eski Eserler ve Anıtlar Yüksek Kurulu’nun 13.06.1971 tarih ve 5899 sayılı kararı ile Korunması Gerekli Kültür Varlığı olarak tescil edilmiş taşınmazın dava konusu olan 4 ve 5 numaralı bağımsız bölümlerinde, 06.01.2012 tarih ve 1964 sıra sayılı yapı tatil tutanağında belirtilen, imar uygulamalarına ve ilgili kurumların tescil ve kararlarına aykırı olarak izinsiz inşai ve fiziki nitelikte müdahalede bulunanların tespiti için, İstanbul 22. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 12.06.2018 tarih ve 2015/555 Esas sayılı yazısı ile,

İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı’na suç duyurusunda bulunulması üzerine yapılan araştırma sonucunda, söz konusu taşınmazın 01.07.2011 tarihinden itibaren sanıklar ... ile ...'in yetkilisi oldukları Teknoloji Merkezi İletişim Bilgisayar Gıda San. İnş.

Turizm Ltd şirketi tarafından Avea mağazası olarak işletilmeye başlandığı ve söz konusu taşınmaz üzerinde Kurul'dan izin almaksızın projesi hilafına ara kat oluşturulduğu, bölme duvarlar ile odalar yapıldığı, dükkanın genelinde tesisat yenilme, boya, badana ve asma tavan uygulaması yapıldığı izinsiz olarak fiziki ve inşai faaliyette bulunularak Tabiat ve Kültür Varlıklarını Koruma Kurulu tarafından koruma altına alınmış bulunan taşınmaz üzerinde izinsiz inşai müdahalelerde bulundukları gerekçesiyle sanıklar hakkında yürütülen soruşturma neticesinde 2863 sayılı Kanunun 65/1-a, TCK 58,

53 maddeleri gereğince cezalandırılması istemi ile kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

Yerel Mahkemece 22.06.2016 tarihinde icra edilen keşif üzerine dosyaya sunulan bilirkişi raporuna göre yerinde yapılan inceleme sonucunda kullanılan malzemelerin yıpranması, eskimesi ve kullanılan malzemenin incelenmesi neticesinde aykırılıkların 5 yıl önce yapıldığının tespit edildiği, anlaşılmıştır.

Yerel Mahkemece yürütülen yargılama neticesinde, sanıkların 2863 sayılı Kanununa aykırılık suçunu işledikleri sabit görülerek ayrı ayrı mahkumiyetlerine dair karar verildiği anlaşılmıştır.

Bölge Adliye Mahkemesince dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde, "..Sanıkların üzerine atılı 2863 Sayılı Yasanın 65/1. Maddesinde belirlenen suçun zamanaşımı süresinin TCK 66/1-e. Maddesi uyarınca 8 yıllık zamanaşımı süresinde tabi olduğu, TCK 67. Maddesi uyarınca olağanüstü zamanaşımı süresinin 12 yıl olduğu, dosya içerisinde bulunan belgelerden suç tarihinin 01/07/2011 tarihi olduğu, dava zamanaşımını kesen sebeplerde göz önüne alındığında olağanüstü zamanaşımı süresinin 02/07/2023 tarihi itibariyle dolmuş olduğu nazara alındığında sanıklar hakkında açılan kamu davalarının vaki zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verilmesi gerektiği, " gerekçesiyle sanıklar hakkındaki davanın zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Dosya kapsamında mevcut inşaat bilirkişi raporunda, suça konu aykırılıkların kullanılan malzemelerin yıpranması, eskimesi ve kullanılan malzemenin incelenmesi neticesinde aykırılıkların 5 yıl önce yapıldığının belirtilmesi karşısında, Mahkemece 22.06.2016 günü icra edilen keşiften geriye doğru 5 yıl gidildiğinde suç tarihinin "22.06.2011" olarak kabulünde zorunluluk bulunduğu ancak bu hususun sonuca etkisi olmadığı değerlendirilerek yapılan inceleme neticesinde;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dava zamanaşımı süresinin dolmuş olduğu Mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğu anlaşılmakla, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca İstanbul 7.Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,