Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2024/253 K.2024/6341

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bartın 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.02.2020 tarihli ve 2015/1206 Esas, 2020/507 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. Karara karşı temyiz dışı bazı sanıklar ve sanık müdafiileri ile katılan vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 09.07.2021 tarihli ve 2020/3452 Esas, 2021/2353 Karar sayılı kararı ile sanığın beraatine ilişkin hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma üzerine yürütülen yargılama neticesinde Bartın 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.04.2022 tarihli ve 2022/30 Esas, 2022/428 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

Kararın katılan vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Sakarya Bölge Adliye Ceza Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 25.10.2023 tarihli ve 2022/2949 Esas, 2023/2762 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile 5271 sayılı Kanun'un 303 ve 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca ilk derece mahkemesi hükmünün kaldırılması ile yerine;

"1-Sanık hakkında 2863 Sayılı Yasaya Muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmış ise de; açılan kamu davasının TCK'nın 66/1-e, 67/4 ve CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,

2-Yapılan yargılama giderlerinin hazine üzerinde bırakılmasına," ibarelerinin yazılması, ",

ibarelerinin yazılması, suretiyle hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan onama görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; eksik inceleme ile hüküm tesis edildiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

"Her ne kadar sanık hakkında birinci derece doğal sit alanına iskele, kulübe ve sundurma yapmak sureti ile üzerine atılı 2863 sayılı yasaya muhalefet suçunu işlediğinden bahisle kamu davası açılmış ise de; sanık üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiş, söz konusu iskeleyi kendisinin yapmadığını, sadece sundurma yaptığını beyan etmiştir. Bilirkişi raporunda ise söz konusu iskelenin 20-25 yıllık olduğu diğer yapılara ise rastlanmadığının bildirildiği anlaşılmıştır.

Her ne kadar istinaf bozma ilamında eski tarihli hava fotoğrafları ile karşılaştırılma yapılması istenilmiş ise de; bilirkişi raporlarına da yansıyan ortorofo haritası ve fotoğraflarda alanın ağaçlık olması ve iskelelerin ağaçlar neden ile görülmemesi nedeni ile bu hususta kesin bir tespit yapılamamış, bu kapsamda sanığın söz konusu yapıları kendisinin yapıp yapmadığı, kendisi yapmış ise; iskelenin bulunduğu yerin doğal sit alanı ilan edilmesi kararından sonra yaptığına ilişkin kesin bir delil elde edilememesi nedeniyle sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olmaması nedeni ile beraatine karar verilmiştir."

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk derece mahkemesince sanığın 2863 sayılı Yasaya Muhalefet suçundan beraatine dair karar verilmiş ise de; sanığın üzerine atılı suçun suç tarihinin gerekçeli kararda 2014 yılı olarak belirtilse de yapılan keşifler sonucu alınan bilirkişi raporlarına göre suça konu iskelenin yaklaşık 20-25 yıl önce yapılmış olduğunun belirtildiği, 2863 sayılı kanun 65/1 maddesinde düzenlenen suçun ani hareketli suç tiplerinden olup inşai ve fiziki müdahalenin gerçekleştirilmesiyle suçun tamamlandığı,

sanığa isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylemin yasa maddesinde öngörülen cezasının türü ve üst sınırı itibariyle 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 67/4 maddesinde belirlenen 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımına tabi olup bu süre ilk derece mahkemesinin karar tarihinden önce dolduğu anlaşılmakla sanık hakkında açılan kamu davasının TCK'nın 66/1-e, 67/4 ve CMK'nın 223/8 maddeleri gereğince düşürülmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde beraatine karar verilmesi, hukuka aykırı görülmüş, istinaf başvurusunda bulunan katılan vekilinin istinaf talebi bu sebeplerle yerinde ise de;

bu aykırılıklar CMK'nın 303 ve 280/1-c maddeleri uyarınca düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan istinaf yoluna başvurulan Bartın 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/04/2022 tarih ve 2022/30 (E) ve 2022/428 (K) sayılı ilamının tamamen kaldırılmasına, yerine, sanık hakkında 2863 sayılı yasaya muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmış ise de; açılan kamu davasının TCK'nın 66/1-e, 67/4 ve CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince düşürülmesine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Dosya kapsamındaki 26.04.2022 havale tarihli inşaat bilirkişi raporunda, suça konu iskelenin 20-25 yılı aşkın bir süredir var olduğunun belirtilmesi karşısında, mahkemece 21.03.2022 günü icra edilen keşiften geriye doğru 25 yıl gidildiğinde suç tarihinin "1997 yılı" olarak kabulünde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

Sanığa isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylem, 2863 sayılı Kanun'un 65/1. maddesinde yaptırıma bağlanmış olup, anılan suç 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi yollamasıyla lehe neticeler doğuran (mülga) 765 sayılı TCK'nın 102/4. maddesi uyarınca 5 yıllık zamanaşımına tabidir.

Dava zamanaşımını kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, bu süre 104/2. maddesi uyarınca en fazla yarı oranında uzayacağından, suç tarihi olan 1997 tarihinden itibaren 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık zamanaşımı süresinin dolduğundan bahisle düşme kararı verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, 5237 sayılı TCK’nın 66. ve 67. maddeleri uyarınca yasada öngörülen olağanüstü zamanaşımı süresinin dolduğundan bahisle zamanaşımı nedeniyle kamu davasının düşürülmesine karar verilmiş ise de;

netice itibariyle zamanaşımı nedeniyle düşme yönünde hüküm tesisi yerinde görüldüğünden, bu husus sonuca etkili görülmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,