Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2024/2629 K.2024/8023

Davacı hakkında Dairemizce verilen bozma kararı üzerine Mahkemece kurulan hükmün; davacı vekili ile davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 1086 sayılı HMUK'un 427. ve 1412 sayılı CMUK'un 317. maddeleri gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Mahkemece; davacı vekilinin haksız el koyma nedeniyle 214.500 TL maddi, 30.000 TL manevi ve 6.000 TL yediemin otopark ücreti olmak üzere toplam 250.500 TL tazminatın haksız el koyma tarihinden ile ödenmesine ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 18/02/2019 tarih, 2018/8421 Esas,

2019/2086 Karar sayılı ilamıyla: " davacıya ait araca el konulması sebebiyle uğradığı maddi zararlara karşılık uygun bir tazminat verilmesi gerektiği" gerekçesiyle hükmün bozulması üzerine yapılan yargılama neticesinde davanın kısmen kabulü ile 45.732,00 TL maddi tazminatın el koyma tarihinden itibaren yasal faizi ile davalı hazineden alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca eksik araştırma ile hüküm kurulduğundan hükmün bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davalı vekilinin temyiz sebepleri; eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, davanın süresinde açılmadığına, tazminat şartlarının oluşmadığına, hükmedilen tazminat miktarının fazla olduğuna, davacı lehine hükmedilen vekalet ücreti miktarına, davacı vekilinin temyiz sebepleri; hükmedilen tazminat miktarının düşük olduğuna ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

Mahkemece, tazminat talebinin dayanağını oluşturan Diyarbakır 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/ 245 Esas, 2014/348 Karar sayılı ceza dosyasının yapılan incelemesinde, davacıya ait ve adına kayıtlı ... plakalı araca, Diyarbakır ili ... İlçesi ...

Köyü sınırları içinden geçen ... petrol boru hattının 27. km sinde hattının delinmesi suretiyle yapılan hırsızlık suçunda kullanıldığından bahisle 29/08/2012 tarihinde kolluk ekiplerince fiilen el konulduğu ve yed-i emin otoparkına çekildiği, yapılan yargılama sırasında 11/03/2015 tarihinde 10.000,00 TL nakti kefalet karşılığında davacıya iade edildiği, 23/10/2014 tarihinde de yüklenen suçun davacı tarafından işlendiğinin sabit olmaması sebebiyle beraatine karar verildiği,

kararın 31/10/2014 tarihinde temyiz edilmeksizin kesinleştiği, el koyma tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Dairemizce verilen bozma ilamı üzerine yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

El koyma tarihinden aracın iade edildiği tarihine kadar oluşan maddi zararın tespiti için nakliye işi ile uğraştığı tespit edilen araca bu süreçte, ticaret odasından ve şoförler odasından dava konusu marka ve model aracın ne kadar süreklilikle bu işi yapabildiği, bakım, sigorta, amortisman, şoför vs. giderleri çıkarıldıktan sonra sefer başı ne kadar kazanç sağlandığı hususu da sorularak el koyma sebebi ile oluşan net kazancı belirlenerek ve bu miktara el konulan aracın el koyma tarihindeki rayiç bedelin de eklenmesi suretiyle maddi tazminat kapsamında hüküm altına alınması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle, Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik davalı vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA