Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2024/3038 K.2025/9054

Yerel mahkemece Dairemizce verilen bozma ilamı üzerine sanık hakkında kurulan hükmün; katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz istemin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel mahkemece sanık hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 134/1, 43/1, 62/1, 53/1, 51/3-7-8 maddeleri uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve ertelemeye, cinsel taciz suçundan TCK'nın 105/1-2.c-2-e, 43/1, 62/1, 51/3-7-8 maddeleri uyarınca 9 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve ertelemeye, müstehcenlik suçundan TCK'nın 226/1-a, 43/1, 62/1, 52/2, 51/3-7-8 maddeleri uyarınca 6 ay 7 gün hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

hapis cezasının ertelenmesine ilişkin kararına yönelik sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz isteklerine dayalı olarak yapılan inceleme sonucunda Dairemizce verilen 10.02.2024 tarihli bozma kararı üzerine Yerel Mahkemece sanık hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal, cinsel taciz ve müstehcenlik suçlarından gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca uygulanan kanun maddelerinin gösterilmemesi nedeniyle hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebepleri; karar tarihi itibariyle zamanaşımı süresinin dolmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, Dairemizce verilen bozma ilamı üzerine yapılan yargılama sonunda; zamanaşımını son kesen işlemin 25.02.2016 tarihli mahkumiyet kararı olduğu ve 8 yıllık zamanaşımı süresinin karar tarihinden önce dolduğu belirlenerek sanık hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

ve KARAR Sanığa isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylemlerin 5237 sayılı TCK'nın 134/1-1.

105/2, 226/1-a. maddelerinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal, cinsel taciz ve müstehcenlik suçlarını oluşturduğu, anılan suç, aynı Kanun'un 66/1-e maddesi uyarınca 8 yıllık olağan zamanaşımına tabi olduğu, aynı Kanun'un 67/2-d maddesi gereğince zamanaşımı son kesen işlemin 25.02.2016 tarihli mahkumiyet hükmü olduğu, bu tarihinden itibaren 8 yıllık zamanaşımının karar tarihinden önce dolduğu gerekçesi ile düşme kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiş olup.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak. Hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm fıkrasında, sanık hakkında düşme hükmü kurulurken, uygulanan Kanun ve maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Bafra