Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2024/3230 K.2025/1024

Ses veya görüntülerin kaydedilmesi suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve Cumhuriyet savcısı tarafından, emanette bulunan eşyanın iadesine ilişkin ek karar sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, gereği düşünüldü.

A)Emanette Bulunan Eşyanın Sanığa İadesine İlişkin Ek Karara Yönelik Sanık Müdafinin Temyiz İstemi Yönünden;

Antalya 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.05.2016 tarihli ve 2015/356 Esas, 2016/406 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında ses veya görüntülerin kayda alınması suçundan mahkumiyet kararı verilmiş, sanık müdafinin 29.06.2016 tarihli ve Adli Emanetin 2015/2671 sırasında kayıtlı bulunan cep telefonunun iadesi talepli dilekçesine istinaden 21.07.2016 tarihli dosya üzerinden yapılan inceleme sonunda Adli Emanetin 2015/2671 sırasında kayıtlı cep telefonunun karar kesinleştiğinde sanığa iadesine dair ek karar verilmiştir.

5237 sayılı TCK’nın 54. ve 55. maddelerinde düzenlenen müsadere bir güvenlik tedbiri olup, müsadere kararları yönünden kural olarak asıl hükmün tabi olduğu kanun yoluna başvurabileceği ancak bağımsız olarak verilen müsadere kararlarında ise karar tarihine göre ikili bir ayrım yapmanın gerektiği;

1- Bölge Adliye Mahkemeleri faaliyete geçmeden yani 20.07.2016 tarihinden önce bağımsız olarak verilen müsadere (veya iade) kararları yönünden 04.06.1936 gün ve 12-14 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca karar tarihindeki miktara ve 5219 sayılı Kanun ile değişik 1086 sayılı HMUK'un 427. maddesinde belirtilen kesinlik sınırına göre kararın kesin olup olmadığı belirlenecektir. Buna göre, 20.07.2016 tarihinden önce bağımsız olarak verilen ve kesin olmayan kararlar temyiz kanun yoluna tabi olacaktır.

2- 20.07.2016 tarihi ve sonrasında bağımsız olarak verilen müsadere (veya iade) kararları, 5271 sayılı CMK’nın 256 ve 258. maddeleri uyarınca, istinaf kanun yoluna tabi olacaktır.

Açıklanan nedenlerle;

5271 sayılı CMK'nın 256/1. ve 258. maddeleri uyarınca verilen 21.07.2016 tarihli bağımsız olarak verilen iadeye dair ek kararın CMK’nın 258/1. maddesine göre temyiz kanun yoluna değil, istinaf kanun yoluna tabi olduğunun anlaşılması karşısında; 5271 sayılı CMK'nın 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve merciinin belirlenmesinde yanılma, başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, sanık müdafinin dilekçesi istinaf dilekçesi niteliğinde kabul edilerek, aynı maddenin 2. fıkrasına göre istemi incelemeye yetkili ve görevli merciye iletilmek üzere dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

B) Ses Veya Görüntülerin Kayda Alınma Suçundan Kurulan Mahkumiyet Hükmüne Yönelik Sanık Müdafii ve Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemleri Yönünden; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin ve Cumhuriyet savcısının sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığa isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylemin 5237 sayılı TCK'nın 286/1. maddesinde düzenlenen ses ve görüntülerin kayda alınması suçunu oluşturduğu, anılan suç, aynı Kanun'un 66/1-e maddesi uyarınca 8 yıllık olağan zamanaşımına tabi olduğu, aynı Kanun'un 67/2-d maddesi gereğince zamanaşımı son kesen işlemin 10.05.2016 tarihli mahkumiyet hükmü olduğu, bu tarihinden itibaren 8 yıllık zamanaşımının inceleme tarihinden önce gerçekleşmiş olduğundan sanık müdafinin ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA,

1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 67/2-d. ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince sanık hakkındaki kamu davasının DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,