Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2024/3272 K.2025/5109

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız hükümlü nedeniyle 225.000 TL maddi ve 200.000 TL manevi tazminatın 08.10.2023 tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile maddi tazminatın reddine ve 1.500 TL manevi tazminatın 08.10.2023 tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; müvekkil hakkında verilen manevi tazminatın eksik olduğuna, müvekkiline maddi tazminata da hükmedilmesine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Ünye 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/283 Esas – 2023/471 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının görevi yaptırmamak için direnme suçundan 1 yıl 12 ay 30 gün hapis cezası ile cezalandırıldığı, cezasını infaz etmek için 13.11.2018 tarihinde ceza evine girdiği, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 2021/1887 Esas ve 2021/1244 Karar sayılı kararı ile hükmün bozulmasına ve infazın durdurulmasına karar verildiği, yapılan yeniden yargılama sonucunda davacının 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği,

kararın 30.09.2023 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen mahkumiyet hükmünün davacı asile tebliğ edilmediği, hükümlü olduğu tarih itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı,

davacının 12.11.2020 - 28.12.2021 tarihleri arasında 411 gün söz konusu cezasını infaz ettiği, ancak 411 günlük infaz süresinin Ünye İnfaz Hakimliğinin 05.10.2023 tarih ve 2023/2796 sayılı içtima kararı uyarınca almış olduğu 13 ay 15 gün hapis cezasının infazında (12.11.2020 - 31.07.2021 tarihleri arası 261 gün ) ve 05.10.2023 tarihli müddetnamede belirtilen Ünye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.05.2018 tarih ve 2018/73 değişik iş sayılı içtima kararına konu ilamın 31.07.2021 - 28.12.2021 tarihleri arasındaki infazında 150 gün olmak üzere mahsup edildiği anlaşıldığından maddi tazminatın reddine,

makul bir manevi tazminatın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat miktarının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,