Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2024/376 K.2025/2918

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 200.000,00 TL maddi ve 200.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 12.811,45 TL maddi ve 30.000 TL manevi tazminatın 22.05.2018 tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurularının davacının gözaltında ve tutuklu kaldığı;

ilk dönem için 9.351,53TL maddi tazminatın 22.05.2018 tarihinden itibaren, davacının tutuklu kaldığı ikinci dönem için 3.673,67 TL maddi tazminatın tutuklama müzekkeresinin infazına başlanıldığı tarih olan 16.04.2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte ve manevi tazminatın 40.000,00TL'ye yükseltilerek 22.05.2018 tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesi ve buna bağlı olarak değişen vekalet ücretinin 8.484,03 TL olarak belirlenmesi suretiyle düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; kararın usul ve Yasaya aykırı olduğuna, haksız koruma tedbirleri nedeniyle davacının maddi ve manevi zarara uğradığına, hükmedilen tazminat miktarlarının çok düşük olduğuna ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan İzmir 20. Ağır Ceza Mahkemesinin 2021/259 Esas, 2021/331 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçundan 22.05.2018-13.11.2018 tarihleri arasında 175 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, 16.06.2021-25.05.2021 tarihleri arasında 39 gün tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 24.09.2021 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen beraat hükmünün davacı asile tebliğ edilmediği,

gözaltı ve tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, tutukluluk süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Maddi tazminatın, davacının 22.05.2018-13.11.2018 tarihleri arasında 175 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı döneme ilişkin net asgari ücret üzerinden hesaplanan " 9.173,98 TL'' yerine, bu miktarın üstünde kalacak şekilde "9.351,53TL'' olarak tayin edilmesi suretiyle davacı lehine fazla maddi tazminata hükmolunması, davacının 16.06.2021-25.05.2021 tarihleri arasında 39 gün tutuklu kaldığı döneme ilişkin ise net asgari ücret üzerinden hesaplanan "3.600,14 TL'' yerine, bu miktarın üstünde kalacak şekilde ''3.673,67 TL'' olarak tayin edilmesi suretiyle davacı lehine fazla maddi tazminata hükmolunması temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Davacının 22.05.2018-13.11.2018 tarihleri arasında 175 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, 16.06.2021-25.05.2021 tarihleri arasında 39 gün tutuklu kaldığı anlaşıldığından; bu suretle her bir dönem için ayrı ayrı manevi tazminat takdiri gerekirken, tutukluluk sürelerinin tamamı üzerinden manevi tazminata hükmolunması,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle hükmün yalnızca davacı vekili tarafından temyiz edilmiş olması nedeniyle bu hükümle verilen manevi tazminat miktarı ve buna ilişkin faiz başlangıç tarihinin davacı lehine usuli kazanılmış hak teşkil edeceği gözetilerek davacı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-b maddesi uyarınca İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,