Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2024/383 K.2026/1735

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen temyiz isteminin reddine dair ek kararın, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

Yapılan yargılama sonucunda, İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret ve verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçlarından cezalandırılmasına karar verilmiş, kararın süresi geçtikten sonra istinaf edilmesi üzerine istinaf talebinin reddine dair kararın istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, kararın temyiz edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince temyiz isteminin reddine dair 20.12.2023 tarihli ve 2023/1351 Esas, 2023/2161 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesi gereğince Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Yozgat 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,