Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2024/4142 K.2025/5100

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili ve katılma yolu ile davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

A.Davacılar Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden;

Karar tarihi itibarıyla temyiz kesinlik sınırının 78.630 TL olduğu; haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 100,00 TL maddi ve 100,00 TL manevi tazminat talebine ilişkin, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine hükmedilmesi üzerine kararın davacılar vekilince istinaf edilmesi neticesinde Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi nedeniyle, reddedilen toplam 200,00TL tazminat miktarının davacılar açısından kesin nitelikte olduğu anlaşılmıştır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 24.11.2016 tarihli ve 6763 sayılı Kanun’un 42 nci maddesi ile değişik 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen temyiz sınırı ile reddedilen tazminat miktarına göre davacılar vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 298 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B.Davalı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden; Davalı vekili, davacılar vekilinin temyiz dilekçesinin kendisine tebliği üzerine süresinde verdiği dilekçesinde hükme ilişkin sebeplerini bildirerek temyiz isteminde bulunmuş ise de, davalı tarafın temyiz isteminin, esasen davacı tarafın temyiz istemine bağlı olarak ... tamamlayıcı temyiz dilekçesi mahiyetinde olduğu, bu kapsamda, davacıların temyiz talebinin miktar bakımından kesin olması nedeniyle reddine karar verilmesi karşısında, davalı tarafın katılma yoluyla hükmü temyiz etmesinin mümkün olmadığı anlaşıldığından, davalı vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,