Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2024/4206 K.2025/191

Taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olma suçundan sanık ...'in, basit yargılama usulü uygulanmak suretiyle yapılan yargılama sonunda, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 89/1, 22/3, 62/1, 52/2 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 251/3. maddeleri gereğince 2.500,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl süreyle denetime tabi tutulmasına dair Mersin

16. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/04/2023 tarihli ve 2022/786 esas, 2023/293 sayılı kararına karşı yapılan itiraz üzerine bu defa genel hükümler göre yapılan yargılama neticesinde sanığın 5237 sayılı Kanun’un 89/1, 22/3, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 3.320,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun’un 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin Mersin

16. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/12/2023 tarihli ve 2023/353 esas, 2023/898 sayılı kararına yönelik itirazın reddine dair mercii Mersin 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 09/02/2024 tarihli ve 2024/54 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 18/10/2024 tarihli ve 94660652-105-33-7624-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21/11/2024 tarihli ve KYB-2024/110285 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21/11/2024 tarihli ve KYB-2024/110285 sayılı kanun yararına bozma isteminin. “Benzer bir olay nedeniyle Yargıtay

12. Ceza Dairesinin 09/03/2020 tarihli ve 2020/179 esas, 2020/2515 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, 5237 sayılı Kanun'un 89/5. maddesi gereğince aynı Kanunun 89/1. madde kapsamı dışında kalan yaralanmaların bilinçli taksirle işlenmesi halinde takibinin şikayete tabi olmadığı nazara alındığında, sanığa yüklenen suçun 5237 sayılı Kanun'un 89/1. Maddesi kapsamında kaldığı ve şikayete tabi olduğu anlaşılmakla. Mersin

16. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/12/2023 tarihli kararını müteakip, anılan karar kesinleşmeden, müşteki tarafından verilen 24/01/2024 havale tarihli dilekçe ile şikayetinden vazgeçtiğini beyan ettiği ve söz konusu şikayetten vazgeçme hususunun sanık müdafiinin aynı tarihli itiraz dilekçesinde belirtilerek kamu davasının düşürülmesi talebinde bulunulduğunun anlaşılması karşısında, sanık hakkında soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı taksirle yaralama suçundan anılan Kanun'un 73/4. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddeleri gereğince, şikayet yokluğu nedeniyle düşme kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden,

itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Sanığın bilinçli taksirle bir kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanmasına neden olduğu kabul edilen olayda mahkemece basit yargılama usulü uygulanmak suretiyle sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, sanık müdafinin karara itirazı üzerine genel hükümlere göre yapılan yargılama neticesinde sanığın TCK'nın 89/1, 22/3, 62,

52. Maddeleri uyarınca 3320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına 08.12.2023 tarihinde karar verildiği, karar henüz kesinleşmeden katılanın 24.01.2024 havale tarihli kimlik tespitli dilekçesi ile şikayetinden vazgeçtiğini beyan ettiği ve söz konusu şikayetten vazgeçme hususunun sanık müdafinin itiraz dilekçesinde de belirtilerek kamu davasının düşürülmesi talebinde bulunduğu ve ayrıca sanığın da 11.07.2023 tarihli savunmasında hakkında şikayetten vazgeçme olursa kabul ettiğine dair beyanının olduğu dosyada, sanık müdafinin itirazı üzerine kararı inceleyen mercii Mersin

5. Ağır Ceza Mahkemesinin 09/02/2024 tarihli ve 2024/54 değişik iş sayılı kararı ile kararın usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara itirazın reddine karar verilmiş ise de, 5237 sayılı Kanun'un 89/5. maddesi gereğince aynı Kanunun 89/1. madde kapsamı dışında kalan yaralanmaların bilinçli taksirle işlenmesi halinde takibinin şikayete tabi olmadığı nazara alındığında, sanığa yüklenen suçun 5237 sayılı Kanun'un 89/1.

Maddesi kapsamında kaldığı ve şikayete tabi olduğu, Mersin 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/12/2023 tarihli kararını müteakip, anılan karar kesinleşmeden, katılanın şikayetinden vazgeçtiğini beyan ettiği söz konusu şikayetten vazgeçme hususunun sanık müdafinin 15.12.2023 tarihli itiraz dilekçesinde belirtilerek kamu davasının düşürülmesi talebinde bulunulduğu,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17/02/2022 tarihli ve 2019/7-90 esas, 2022/98 sayılı kararı ile itiraz merciinin 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılması koşullarının bulunup bulunmadığına dair yapılacak şeklî denetim dışında esas bakımından da (suçun sübutu, nitelendirilmesi vb. konularda) değerlendirme yapması ve açıklanmayan hükmün içeriğindeki hukuka aykırılıkları denetlemesi gerektiği yönündeki kararı nazara alındığında, mercii Mersin

5. Ağır Ceza Mahkemesinin itirazın kabulü yerine maddi olay ve hukuki yönden irdelemeye yer vermeyen "itiraza konu kararda usul ve yasaya aykırılık görülmediğinden" şeklindeki gerekçeden yoksun ibarelere dayalı olarak itirazın reddine karar vermesinde isabet görülmediğinden Kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Mersin