Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2024/4226 K.2025/5652

Davacı hakkında Dairemizce verilen bozma kararı üzerine Mahkemece kurulan hükmün; davalı vekili ile davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 1086 sayılı HMUK'un 427. ve 1412 sayılı CMUK'un 317. maddeleri gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Mahkemece; davacı vekilinin haksız tutuklama nedeniyle 50.000,00 TL maddi ve 100.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 32.173,81 TL maddi ve 35.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, hükmün davacı vekili ile davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 22/02/2024 tarih, 2022/5057 Esas,

2024/789 Karar sayılı ilamıyla: "davacı aleyhine eksik maddi ve manevi tazminata hükmedilmesinin" hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle hükmün bozulması üzerine İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama neticesinde davanın kısmen kabulü ile 32.227,29 TL maddi ve 80.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren yasal faizi ile davalı hazineden alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davalı vekilinin temyiz isteminin hükmün davalı yönünden kesin olması nedeniyle reddine,

davacı vekilinin temyiz isteminin reddiyle hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; hükmedilen tazminat miktarlarının eksik olduğuna, davalı vekilinin temyiz sebepleri; eksik inceleme ile karar verildiğine, tazminat şartlarının oluşmadığından davanın tümden reddi gerektiğine, hükmedilen tazminat miktarlarının fazla olduğuna, faize ve davacı lehine hükmedilen vekalet ücretine, davanın kısmen kabul edilmesi nedeniyle davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

Mahkemece,tazminat talebinin dayanağı olan Adana

9. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/154 Esas, 2015/269 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye adına suç işlemek suçundan 27/11/2008- 08/0372013 tarihleri arasında 1561 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 01/07/2015 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen beraat hükmünün davacı asile tebliğ edilmediği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı,

tutukluluk süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Davalı vekilinin temyiz istemi yönünden; karar tarihi itibarıyla, 6100 sayılı HMK’nın geçici 3/2. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK’un 21.07.2004 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun’un 2. maddesi ile Değişik 427. ve ek 4. maddelerindeki temyiz sınırının 20.520,00 TL ve davalı aleyhine hükmolunan tazminat miktarının 112.227,29 TL olduğu anlaşılmakla; hükmün davalı yönünden kesin nitelikte olmaması nedeniyle tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Dairemizce verilen bozma ilamı üzerine yapılan yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat miktarının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, davacı vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü tüm temyiz sebeplerinin reddi ile hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak,