KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2024/886 E., 2025/6779 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Eylül 2025
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2022/2203 E. - 2023/1932 K.
- Suç
- 2863 sayılı Kanuna aykırılık
- Hüküm
- Mahkumiyet
- Tebliğname görüşü
- Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması
Karar Metni
550 kelime·3 dk okuma·4 bölüm
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, aynı Kanunun 65/1, 5237 sayılı TCK'nın 62, 52/2, 51/1-3. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 3.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına ve hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince katılan vekilinin ve sanık müdafinin istinaf başvurularının kabulü ile duruşmalı yapılan inceleme neticesinde İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanunun 65/1, 5237 sayılı TCK'nın 62, 52/2-4,
53. maddeleri uyarınca 2 yıl 7 ay 7 gün hapis ve 2.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması görüşünü içerir tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafinin temyiz isteği; eksik inceleme ile hüküm tesis edildiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanık tarafından kentsel sit ve tescilli yapının koruma alanında bulunan taşınmazda izinsiz yapı inşaa edildiğinin 29.05.2019 tarihli yapı tatil zaptı ile tespit edilmesinden sonra kolluk kuvvetlerince taşınmazda yapılan kontrollerde, sanığın inşaata devam ettiğinin 12.09.2019 tarihli tutanak ile belirlendiği, sanığın savunmasında yapı tatil zaptı tanzim edildikten binaya bir oda daha ilave ettiğini ikrar ettiği, bilirkişi raporu ile de yapı tatil zaptından sonra inşaata devam edildiğinin sabit olduğu anlaşılmıştır.
İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut bilgi ve belgeler, bilirkişi raporları, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede, 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanık hakkında alt sınırdan ceza tayin edilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesince, katılan vekilinin ve sanık müdafinin istinaf başvuruları üzerine duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, "Dava konusu taşınmazda bulunan parseldeki bina ve havuz ile ilgili inşaat işlerinde Fethiye Belediyesi Durdurma Tutanağı ile keşif tarihindeki tespitler arasında değişiklik olduğu, inşai faaliyetler tamamlanarak kullanılır duruma getirildiği, dava konusu parselde bulunan iki katlı bina ve havuzun yapım işi Aralık 2018 ile Eylül 2019 yılları arasında yapıldığı tespiti karşısında davaya konu olan izinsiz olarak inşa edilen iki katlı havuzlu betonarme taş kaplamalı yapı ile ilgi olarak mühürleme işleminden sonra inşaata devam edildiğinin sabit olduğu" değerlendirilerek İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılıp sanık hakkında teşdiden hüküm tesis edilmiştir.
IV. GEREKÇE VE KARAR
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2024/886, K. 2025/6779, 25 Eylül 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama