Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2025/2771 K.2025/7110

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun (5271 sayılı Kanun) 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: Sanık hakkında 2013 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçlarından açılan kamu davasında, suç tarihlerinin en aleyhe kabulle 31.03.2013 olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanığa isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylem, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/b maddesinde yaptırıma bağlanmış olup, anılan suçun 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesi uyarınca olağan zamanaşımının 8 yıl, olağanüstü zamanaşımının ise 12 yıl olduğu,

5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 67/2-4. maddeleri uyarınca kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, olağanüstü zamanaşımı süresinin suç tarihlerinden inceleme tarihine kadar gerçekleşmiş olduğu ve dosya içeriği itibariyle de 5271 sayılı Kanunun 223/9. maddesindeki derhal beraat kararı verilmesini gerektirir şartların bulunmadığı anlaşıldığından, hükmün 5271 sayılı Kanunun 302/2. maddesi gereğince BOZULMASINA, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanunun 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE,